Shqipëria para dhe pas Angela Merkelit. Duket mjaft i fryrë ky krahasim dhe në një aspekt të caktuar është i tillë. Vizitat zyrtare të krerëve të shteteve të mëdha, janë një rutinë e përditshme. Merkel është një ndër liderët botërorë më të lëvizshëm, me një axhendë të ngarkuar vizitash.
E megjithatë një kancelar gjerman nuk e kishte gjetur kohën në 25 vjetët e fundit, për një vizitë dypalëshe në Shqipëri. Në këtë sens thjesht protokollar (por jo vetëm), vizita e Angela Merkelit hap një faqe të re jo marrdhëniet shqiptaro-gjermane. Vizita katër orëshe e Merkelit në Tiranë ka qenë ngjarja e ditës për mediat shqipfolëse dhe ato të rajonit. Turi ballkanik i Kancelares, mes Tiranës, Beogradit dhe Sarajevës (por me një sy drejt Athinës), përbën një prezencë e cila ka një peshë të madhe si e tillë. Në këtë sezon të vështirë për Euron dhe Europën, kur Rusia po kërcënon me shtrirjen e hijes së saj të rëndë edhe në këtë pjesë të kontinentit, Gjermania zbret në Ballkan që të marrë atë që i takon: statusin e një lojtari të dorës së parë në rajon.
Vlera e prezencës, më shumë sesa e mesazheve të vizitës, vlen edhe për Shqipërinë. Pati rëndësi që kancelarja gjermane erdhi të përshëndesë vullnetin dhe entusiazmin 25 vjeçar të vendit më të varfër të Europës, rrugën e tij të gjatë drejt normalitetit dhe demokracisë, përpjekjet e tij shpesh të pasuksesshme për të ngritur një shoqëri normale. E cila sheh tek shembulli gjerman, fundin e rrugës drejt sublimes dhe drejt përsosmërisë.
Angela Merkel nuk qe e butë me liderët shqiptarë. Ajo kritikoi faktin që një vend që aspiron integrimin, të prodhojë valë azilantësh në dyert e vendeve të zhvilluara. Merkel theksoi gjithashtu edhe problemin e madh të reformimit të drejtësisë, një temë brenda të cilës ngërthehet thuajse e gjithë dosja e problemeve të tranzicionit shqiptar. Por Merkel njohu me të drejtë progresin që ka bërë vendi, ndryshimet e mëdha që kanë ndodhur në Shqipëri, sidomos në dekadën e fundit, kur është shënuar aderimi në NATO, apo kur qeverisja ka treguar vullnet në rritje për zbatimin e ligjit dhe luftën ndaj fenomeneve negative.
Në këtë prizëm, vizita e Angel Merkel i vuri pikat mbi “i” edhe në harkun e shkurtër të katër orëve. Sepse për të kumtuar mesazhet e mëdha nuk duhet shumë kohë, sidomos në një vend të vogël si Shqipëria, që është hapur ndaj botës prej shumë vitesh. Tani mbetet të shihet se cili do të jetë impakti i një vizite, e cila ka konsumuar vetëm anën e saj protokollare. Duhet verifikuar sesi do të marrë udhë reforma e drejtësisë, të cilën kryeministri e premtoi brenda vjeshtës së këtij viti. Duhet parë se cili do të jetë vijimi i procesit të bashkëpunimit të ri ballkanik, në dritën e Konferencës së Berlinit. Duhet parë se sa do të shpejtohet procesi i afrimit me Europën e Bashkuar, edhe pse vetë kancelarja nuk përmendi asnjë datë të përafërt. Si për të na thënë se duhet të shihen në fillim rezultatet, për të vjelë më pas frytet. / S. Minxhozi /
