Nga Lorenc Vangjeli/ Kur Berisha hesht para Eni Vasilit.
Edhe ai e mohoi, edhe ajo nuk insistoi. Sali Berisha me Eni Vasilin. Të dy së bashku lanë pezull dhe i dhanë më pak se një minutë kohë pyetje-përgjigjes më të rëndësishme të intervistës së ish-kryeministrit në Studio e hapur. Sepse ishte një argument që u mbyll menjëherë. Berisha tha thjesht se kishte besim të plotë në fitoren e PD-së, se kjo që po ndodh nuk është fushata e tij dhe se: “Nuk do të marrë pjesë në mënyrë të drejtpërdrejtë në fushatë dhe nuk do të zbresë në terren”. Doktor Berisha tha se ky është një vendim i pandryshueshëm i tij sepse ka dhënë dorëheqjen. Dhe…pastaj heshtje, pasoi direkt pyetja tjetër. Gazetarja Vasili nuk e futi me thellë dorën në plagë: Berisha pa fushatë në fushatë.
Në vitin 2011 për Tiranën konkuronte kryeministri aktual Rama me kryetarin aktual të PD-së Basha. Atëherë ish-kryeministri dhe ish-kryetari i PD-së zgjodhi të bëjë një veprim që nga shumëkush u quajt lëvizje inteligjente. Abstenoi në fushatën për Tiranën. Nuk u duk në asnjë ditë në kryeqytet. Një zgjidhje që ndikoi fort në fitoren topalle të zotit Basha me patericat e Ristanit dhe kadinjve të kolegjit zgjedhor. Në publik mungesa e Doktorit që gjendet kudo dhe shpesh edhe në dy vende të ndryshme në të njëjtën kohë, u perceptua si një ndarje mes të djeshmes dhe të nesërmes së PD-së, mes atij që të bënte gjëmën, (Doktori) dhe çunit të mirë (Bashës). Me gjasë, një pjesë e votave u fituan dhe në këtë mënyrë. Por atë që nuk e bëri në Tiranë dhe me Tiranën, Berisha e bëri për ato zgjedhje lokale në të gjithë Shqipërinë, ku garantonte në çdo cep të mjerë të vendit, parajsën që vetëm ai e shihte. Humbi në çdo qytet bregdetar dhe nga qytetet e mëdha, fitoi vetëm Shkodrën, nëse nuk quhet fitore grabitja e kryeqytetit me procedurë. Por kjo është histori e të shkuarës.
Eni Vasili dje ishte fiks përpara ulërimës, historisë së paralajmëruar të së ardhmes: për herë të parë që nga viti i largët 1991, Doktori thotë që nuk do të përfshihet në fushatë elektorale. Dhe ajo heshti. Ky ishte një moment i madh, kjo është ndarja e madhe me një epokë që vetë Doktori e paralajmëroi, që e nisi si të tillë me zërin e ngjirur të shesheve të Shqipërisë komuniste dhe e mbylli në studion e hapur të Enit.
Rrjetet sociale, me ligësi e dashakeqësi dhe me shumë ironi, për fat të keq, reaguan keq: ata thonë se të qeshurat që shkaktonte dikur Doktori që bëri të qajnë rregullisht të paktën gjysmën e shqiptarëve, po zëvendësohen nga një tjetër Doktor që i bën të qeshin të gjithë shqiptarët pa dallim. Por kjo as nuk është e vërtetë dhe as nuk është e ndershme të thuhet. Ose mund të thonë vetëm të paktën gjysma e shqiptarëve, popull i majtë që nuk e ka dashur kurrë Doktorin e zemrës.
