Nga Spartak Ngjela
Saliu kërkon të luajë me durimin e shqiptarëve.
Ai ka gjetur një “dajre të çarë”, Bujar Nishani (Memeti); dhe kërkon të zvarrisë implementimin e Reformës në Drejtësi me një president antishqiptar.
Po tregohet njorant, se e di politikën amerikane një fenomen spontan, që mund ta mundë me një fakir fukara që në historinë e Shqipërisë do të hyjë si “një skllav” që vuloste si president.
Ndërkohë, shqiptarët që po përgatiten në Amerikë janë gati për të filluar reformen: janë shqiptarë të rinj nga mosha dhe dinjitarë nga morali, që mësuan për t’i shërbyer atdheut dhe popullit të tyre. Shqiptarët po i presin; kurse Presidenti shqiptar duhet të veprojë menjëherë që të mos bëhet prehë e ndonjë organizimi shqiptar kundër tij. Po të ishte me shqiptarët ky president, do ta firmoste ligjin në tre ditë.
“Kur do të vijnë djemtë e Donald Lu-së nga Amerika; që të fillojë Reforma” – më thanë disa gjirokastritë këto ditë; dhe vazhduan: “Ambasadori duhet t’i thote Sali Qypit, ‘leri djemtë e mi të shkojnë, se ju skuq ju bëj me bojë!'”; thanë në fund, dhe ikën që të tre.
Me pëlqeu shumë theksi i tyre historik, tek evokuan këngën e famshme për Çerciz Topullin, dhe Bimbashin e Gjirokastrës, se e kam ditur gjithmonë që heroikat historike të një populli janë të ngjashme…
Mirë, thashë më vete, tek i shihja të largoheshin të rinjtë gjirokastrite, por, si t’ia dërgoj unë këngën e Çerciz Topullit ambasadorit amerikan… ne këto dite pritjeje?
Gjithsesi, të gjithë po presin djemtë e tij të vijnë nga Amerika; kurse gazetaria tjerr broçkulla, se një pjesë e saj kuptohet që nuk e do Reformën dhe prandaj s’e beson. Kot e keni, o të mjerë! Saliu dhe vjedhësit kanë marrë fund, nuk i shpëton dot asgjë. Vonesa që po zvarrisin, është e gjitha kundër tyre. Si nuk e mendoni, o të mjerë, ca pak çaste ditën e 21 korrikut! A mund të ndodhte ajo ashtu siç u shfaq, nëse nuk do të ishim përballë një Reforme shqiptare serioze që ka marrë karakter panperëndimor? Nuk e shihni, o mjeranë, që kjo reformë për Amerikën ka rëndësi njëlloj si lufta e Kosovës? Po si, ore Sali ziu, nuk e pe ku përfundoi Milosheviçi me kokëfortësinë e tij? Sali! nuk ka asnjë posibilitet që t’i shpëtosh shpronësimit dhe ndëshkimit për abuzimin e madh, as ti dhe as tabori yt. Të gjithë ata që kanë abuzuar do gjykohen dhe do kthejnë gjënë e vjedhur. Ç’është marrë me të padrejtë duhet kthyer – ky është ekuacioni.
Pse, o nishan, Nishanin ke gjetur për strehë?
Megjithatë, seriozitetin e Reformës Shqiptare, jo Saliu me Nishanin që nuk mund ta prekin, dhe nuk mund ta vënë në nishan, por askush nuk e ka atë forcë. Kush e zvarrit reformën, rrit peshën e gurit që i është caktuar të mbajë. Se gurin do ta mbajë patjetër. Shqiptarët kanë shpëtuar nga një zgjedhë shumë e ligë; por ata ende janë në ankthin e dyshimit: në fakt zvarritja e Saliut dhe Nishanit, është “tortura” e fundit që iu bën Saliu shqiptarëve në cakun e fundit të tij. Por sigurisht që shpejt do kalojë. Guri po pret transportuesit e tij.
