Ndoshta nuk janë rastësi, as zbehjet e dikurshme të zërit të Lulzim Bashës gjatë fjalimeve të mandatit të parë, as dhe humbja e ekuilibrit pas fjalimit të sotëm në Këshillin Kombëtar.
Nëse të parat ishin paralajmërimi i marrëveshjes së turpshme të 18 majit që solli humbjen katastrofale në zgjedhje, gremisja e sotme teksa linte podiumin, nuk parathotë asgjë të mirë.
Lulzim Basha po e mban këtë Këshill Kombëtar ndërkohë që në kokë i qëndron si shpata e Demokleut, paaftësia për të bashkuar opozitën.
Edhe këtë herë shumë nga kritikët e tij në parti e përbuzën ftesën për të garuar në një organizatë jo demokratike dhe të privatizuar krejtësisht.
Lulzim Basha foli në këtë Këshill Kombëtar sikur donte t’i hidhte ujë zjarrit që është ndezur anë mbanë vendit.
Ai citoi figura publike dhe analistë që kanë predikuar përdorimin e çdo mjeti për rrëzimin e Ramës dhe i vuri ata në antitezë me politikat e PD, e cila pretendon se do të vijë në pushtet përmez zgjedhjeve që vetë Basha i quan të kapura nga krimi, paraja dhe oligarkët.
Megjithëse fjalët e Bashës sot: nuk djegim Shqipërinë për një karrige, nuk i bëjmë dëm vendit për interesin tonë dhe nuk vijmë në pushtet veçse me votë, ngjajnë politikisht korrekte, ato janë fare jashtë kontekstit kohor.
Ato nuk i japin përgjigje një pyetje që e bëjnë shumë opozitarë: A është dëmi më i madh që mund t’i bëhet Shqipërisë, qëndrimi i Ramës qoftë edhe një ditë më shumë në pushtet.
Lulzim Basha e mbajti këtë Kuvend Kombëtar ndërkohë që partia e tij bashkë me LSI-në, kryen krimin fatal të përçarjes së protestës së studentëve.
Ata e fragmentarizuan dhe mpakën lëvizjen më të fortë anti Rama të 5 viteve të fundit, duke dashur ta fusin atë nën kontrollin e tyre.
Njësoj si me protestën e Astirit ku ruajnë oligarkët pranë PD dhe bëjnë sikur mbështesin banorët, ata po tregojnë se mund të jetë zjarrëfikësit e çdo lëvizje antiqeveritare.
Pikërisht për këtë, gremisja që pësoi sot në Pallatin e Kongresve dukej sikur ishte simboli përmbledhës i dështimeve të njëpasnjëshme të Bashës. (Lapsi.al)
