Nga Mero Baze
Takimi i radhës i Ervin Salianjit në Fier vlen për të kuptuar se demokratët nuk i binden më Sali Berishës. Ultimatumet e Berishës kundër atyre që marrin pjesë në takimet me Salianjin duket se nuk vlejnë më. Nuk vlejnë as deklaratat se Salianji është i vetëpërjashtuar “se ka shkelur vijën e kuqe”, e cila nuk dihet se çfarë është.
Salla e Fierit ishte plot me fytyra të reja të opozitës që kërkojnë bashkimin e saj. Dhe bashkimi është e vetmja gjë që nuk bën dot Sali Berisha për opozitën.
Kjo rënie e autoritetit të Berishës te demokratët në bazë ka filluar të reflektojë pak nga pak edhe te deputetët e PD-së, por edhe te aktorë të tjerë politikë të opozitës.
Pas kundërshtimit të prerë të Berishës për të bojkotuar Reformën Territoriale, disa deputetë i rezistuan në mbledhjen e Grupit Parlamentar dhe e detyruan atë të bënte sikur nuk kishte bërë thirrje për bojkot. Jo se ai do të marrë pjesë në tryezë, por do të kërkojë një arsye të re për bojkotin dhe jo atë mospjesëmarrjen arrogante pa asnjë sqarim.
Kjo tregon se vetëdija e disa deputetëve të PD-së për bojkotin e Reformës Territoriale më 2015 ka qenë shumë e fortë si një gabim i madh i PD-së, që u kushtoi më pas vite të tëra në fushata elektorale.
Dhe Berisha u zbyth pa shumë lavdi nga vendimi i tij personal për bojkot. Tani mbetet të presim se çfarë arsyeje të re do të shpikë për ta bojkotuar atë.
Por edhe përtej PD-së, të gjithë aktorët e tjerë opozitarë e kanë refuzuar qartë Berishën.
Agron Shehaj e ka refuzuar, mes të tjerash, si rrezik për humbjen e identitetit të partisë së tij, por edhe për qëndrimin agresiv të Berishës ndaj drejtësisë, e cila e ka akuzuar për korrupsion.
Arlind Qori po ashtu i refuzon të dy polet e politikës për shkak të profilit të tij politik antisistem.
Adriatik Lapaj është në dilemë nëse të futet në çadrën e PD-së në bulevard apo të vijë PD-ja te çadra e tij, por duket se nuk është i lumtur që po dozohet si menaxher protestash dhe jo si politikan.
Dashamir Shehi, një politikan veteran i së djathtës, tha sot se Berisha nuk është më i vlefshëm si aset opozitar.
Arsyeja është se ai nuk e bën dot opozitën as të bashkuar dhe as fituese.
Ky rrethim i Berishës, që nga demokratët e bazës e më radhë te deputetët e grupit parlamentar dhe aktorët e tjerë opozitarë, në fakt vizaton një izolim të tij nga të gjitha anët, duke u bërë figura më e papranueshme e opozitës. Ai sillet si monark i demokratëve, por ata po e refuzojnë duke mbushur sallat për Salianjin. Sillet si diktues i çdo vendimi politik të PD-së dhe zbythet përpara deputetëve që ia hedhin poshtë idenë e bojkotit. Flet për bashkim të opozitës dhe refuzon çdo faktor opozitar.
Më keq se kaq nuk mund t’i ndodhë dikujt që pretendon se do të udhëheqë opozitën drejt fitores. Ndaj duket edhe më realist propozimi i fundit i Salianjit që kandidati për kryeministër të jetë ai që do t’ia dalë të bashkojë opozitën – të vetmen gjë që Berisha nuk e bën dot.
