Një artikull i ‘New Scientist’ konfirmon se në Shqipëri është zbuluar një depozitë e madhe hidrogjeni në thellësi të minierës së kromit në Bulqizë. Gazi natyror mund të përdoret si lëndë djegëse e pastër.
Bazuar në gjeometrinë e gabimit, gjeologët vlerësojnë se ky rezervuar përmban të paktën 5000 deri në 50.000 ton hidrogjen.
Kompanitë po kërkojnë në të gjithë botën për depozita të hidrogjenit gjeologjik që mund të përdoret si lëndë djegëse e pastër dhe një minierë në Shqipëri mund t’u japë atyre të dhëna se ku të kërkojnë.
Në fakt në një minierë shqiptare është matur fluksi më i madh i gazit natyror të hidrogjenit i regjistruar ndonjëherë. Gjetja mund të ndihmojë të zbulohet se ku mund të gjenden depozitat nëntokësore të këtij karburanti të pastër.
Sipas Laurent Truche i Universitetit të Grenoble Alpes në Francë, fluska është me të vërtetë, me të vërtetë intensive. Ai mati gazin në një pellg uji gati një kilometër nën tokë dhe komentoi gjetjen si një xhakuzi.
Kompanitë tani po kërkojnë për depozita të hidrogjenit natyror në të gjithë botën si një burim karburanti të pastër, por provat për akumulimet e mëdha të këtij hidrogjeni janë të pakta. Shumica e pretendimeve për depozitat e mëdha të hidrogjenit nën sipërfaqe mbështeten në ekstrapolim, në vend të matjeve të drejtpërdrejta.
Në kërkim të provave më thelbësore, Truche dhe kolegët e tij zbritën në minierën e kromit të Bulqizës në Shqipëri, ku gazi i hidrogjenit që del nga shkëmbinjtë ka shkaktuar disa shpërthime. Miniera ndodhet gjithashtu brenda një ekspozimi të shkëmbinjve të pasur me hekur, i njohur si një ofiolit. Uji dihet se reagon me një shkëmb të tillë për të gjeneruar hidrogjen në vende të tjera, si Omani.
Studiuesit zbuluan se gazi që flluskonte nga pishina ishte më shumë se 80 % hidrogjen, me metan dhe një sasi të vogël azoti të përzier brenda. Ai rridhte me një shpejtësi prej 11 tonësh në vit, pothuajse një renditje magnitudë më e madhe se çdo rrjedhje tjetër e gazit të hidrogjenit të matur nga burime në një pikë diku tjetër në sipërfaqen e Tokës.
Për të përcaktuar burimin e gazit, studiuesit modeluan edhe skenarë të ndryshëm gjeologjikë që mund të prodhonin një rrjedhë të tillë. Ata zbuluan se skenari më i mundshëm ishte se gazi vinte nga një rezervuar më i thellë i hidrogjenit të akumuluar në një defekt nën minierë. Bazuar në gjeometrinë e gabimit, ata vlerësojnë se ky rezervuar përmban të paktën 5000 deri në 50.000 ton hidrogjen.
Eric Gaucher, një gjeokimist i pavarur, i fokusuar në hidrogjenin natyror u shpreh se ky është një nga vëllimet më të mëdha të hidrogjenit natyror që është matur ndonjëherë. Por ende nuk është një sasi e madhe, sipas Geoffrey Ellis në Shërbimin Gjeologjik të SHBA. Megjithatë, provat për një akumulim të qëndrueshëm të hidrogjenit mbështesin nocionin se shumë më tepër ruhet nën tokë, shtoi ai.
/f.s
