Nga Frrok Çupi
Prifti u shfaq sot në lajme, ndërsa ideja për ‘qeveri të pastër steril’ ka shumë kohë që ndodhet përballë lajmeve.
Qysh atëherë kur u formulua kjo ‘ide’, bota e zgjuar ka dyshuar te e vërteta. Ngjarjet e fundit në qeverisjen e vendit dhe ata përballë qeverisjes, po dëshmojnë se çfarë kthese të rrezikshme merr ‘ideja e sterilitetit’ kur aplikohet nga njerëz të sforcuar.
Rreziku i parë:
Zyrtarët e lartë të shtetit, iniciativën e kryeministrit për një marrëveshje bese me të qeverisurit, e kanë kuptuar kështu: ‘le t’i bëjë ai, ne këtu jemi po u deshëm, por nuk duam të gabojmë’.
Që ditën e ‘besës’, shumica e zyrtarëve kanë mbyllur telefonat, ose nuk i kanë mbyllur por nuk u përgjigjen as familjarëve, bëjnë sikur bëjnë takime në bazë por mbajnë një buzëqeshje të ngrirë me cilindo njësoj dhe nuk takojnë askënd po të mos jenë të shoqëruar me disa ‘dëshmitarë’. Frika nga ‘besa’ nuk ka vend sepse ‘besa’ nuk është ligj; por mbase edhe nuk e kuptojnë. Besa është një sistem vlerash që ka lidhje me punët ‘e rënda’ që nuk i mban dot ligji. Por nuk është ligj. Ligji nënkupton SPAK për veprat e kryera. Ndërsa kërkesa e Edi Ramës është lidhja e një marrëveshjeje, dmth., Besë, për veprat që do të kryhen. Për shembull, besa- besë për të mos u kthyer nga BE ku po shkojmë. Etj.
Ata që nuk bëjnë asgjë, ata ndjehen më të sigurt.
Rreziku i dytë:
Humbja e lëngut njerëzor.
Çfarë është kjo? Një shembull: Para ca kohe u ndjeva keq në prani të vajzës së një kolegu gazetar. Ishte bashkë me të atin. Dikush i vuri në dorë dymijë lekë. Më shumë i ndriti fytyra të atit se vsjzës. Babai, një nga gazetarët më të mirë që kam njohur, ka humbur shumë gjëra në jetë, përveç të bijës. Madje edhe nënën e saj. Punën e ka humbur me kohë.
U ndjeva keq, çfarë jemi kështu, vallë!? Kur nuk ke çfarë bën, mërmërit me vete. U mendova dhe më shkoi në mendje se një nga krerët më të lartë të shtetit ka influencë në qytetin e gazetarit.
-Jam filani. Të telefonoj për fatin e një gazetari, i them. Bëni diçka, ju lutem në atë zonë ku jeni.
I madhi më dëgjoi dhe u soll ‘smoothly’.
-Po, mirë, e njoh- tha. Po, do bëjmë diçka!
Këta kur flasin për vete, gjithnjë flasin në numrin shumës: ‘do bëjmë diçka’.
Pa e mbyllur ende telefonin, zyrtari shumë i lartë pëshpëriti:
-Po ja mo, se edhe pi ai nga një çikë!- tha për gazetarin dhe me kaq mbeti.
Ehu!, sa kohë ka kaluar, dhe… asgjë.
Më mbeti merak t’i thoja: ‘Po, pi, e di; prandaj po ju drejtohem, sepse ai edhe pi edhe ha!’.
Shumica e zyrtarëve kështu janë.
Desha të them se e mbajnë veten për ‘të pastër steril’. Ndërkohë humbin sensin njerëzor, çdo pikë lëngu që e bën human, çdo pikë ‘fytyre’.
Tani, pas ‘Besës’ dhe shtrëngimit që u ka bërë Edi Rama: ‘O punoni, punoni dhe me ndershmëri, o lëreni farë!’, këta me siguri as telefonin nuk ta hapin. Isha me fat që fola atëherë kur gazetari mëkatonte sepse ‘pinte dhe hante’.
Por një gjë tjetër është po kaq e sigurt: Kush shpallet steril, është më i pisti i botës.
Rreziku i tretë është rreziku i çakallit ose i priftit:
Cilit çakall?…
Çakallit që krahasohet me ujkun. Thonë se dikush thërriste ‘ujku!, ujku!’, por çakalli bënte kërdinë. Të vjen deputeti që ka blerë vilë 2.9 milionë euro dhe e ka shitur 15 milionë, ky të përmbys Kuvendin dhe ligjin. Të merr marrëveshjen me Amerikën për mbrojtjen, dhe zhduket. Diku e shet shumë shtrenjtë. Ku është steriliteti?
Po prifti, cili është?
Priftërinjtë po dëshmojnë kudo se janë ‘çakej’.
‘Mos e vër priftin mes teje dhe zotit, se do të humbësh edhe Zotin!’, thotë Martin Luther.
Ky ‘prifti’ ynë deklaron se është i ndershëm. Mirëpo që nga Puka ka këshilluar një njeri, italian, se si të fshehë krimin. Italiani Pecorelli ka ‘zhdukur’ veten për të mos u zbuluar mëkatet. Atëherë prifti ‘steril’ i ka ofruar mjetet. Ka hapur diku një varr, ( vetëm prifti mund ta kryejë blasfeminë); ka marrë eshtrat, ia ka dhuruar Picorelit, ky i ka futur në makinë, ka djegur makinën dhe është shpallur ‘i vdekur’. Të dhënat, saktë, i sillte sot gazetarja Anila Hoxha.
Por dua të them se në këtë klimë ‘ndershmërie’ deri sterile, mëkatarët po mëshirohen, ndërsa të tjerë kërcënohen.
Nëse fryma e tanishme për të bërë punë të mëdha ‘pa kryer as më të voglin korrupsion e pisllëk’, është alternuar ‘për të qenë sterilë’, atëherë kemi humbur orientimin.
Pisllëku nuk hidhet poshtë duke hedhur njeriun.
