Presidenti rus Vladimir Putin vazhdon të besojë se ushtria e tij do të marrë nën kontroll të gjithë rajonin e Donbasit deri në fund të vitit, pavarësisht se zhvillimet në terren tregojnë një realitet krejt tjetër. Sipas një analize të publikuar nga mediat ndërkombëtare, kreu i Kremlinit mbështetet kryesisht te informacionet që i përcjellin bashkëpunëtorët dhe shërbimet sekrete, duke mos përdorur internetin dhe duke marrë raportet në formë të printuar.
Sipas të dhënave të Institute for the Study of War (ISW), avancimi i ushtrisë ruse gjatë muajit të fundit ka rënë në vetëm një kilometër katror në ditë, një ritëm 16 herë më i ngadaltë se një vit më parë. Nëse ky ritëm vazhdon, Rusisë do t’i duheshin rreth 14 vjet për të pushtuar pjesën e mbetur të Donbasit, ndërsa humbjet ushtarake do të arrinin në rreth gjysmë milioni të vrarë dhe të plagosur.
Ndërkohë, sipas Bloomberg, Putini ka tërhequr edhe një propozim të mëparshëm për t’i kthyer Ukrainës pjesë të vogla të rajoneve të Kharkivit dhe Sumyt në këmbim të tërheqjes së Kievit nga i gjithë Donbasi. Ky skenar ishte diskutuar gjatë samitit me presidentin amerikan Donald Trump në Anchorage, por nuk konsiderohet më pjesë e negociatave.
Në të njëjtën kohë, në Uashington po merr formë një paketë e re sanksionesh kundër Rusisë, e para që nga rikthimi i Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë. Presidenti amerikan ka kritikuar së fundmi Vladimir Putinin, duke e akuzuar se “thotë shumë gënjeshtra” dhe se mirësjellja e tij “nuk do të thotë asgjë”.
Paketa, e bazuar në nismën e senatorit të ndjerë Lindsey Graham, parashikon t’i japë presidentit amerikan kompetencën për të vendosur tarifa doganore deri në 100% ndaj vendeve që vazhdojnë të blejnë naftë dhe gaz rus. Në mesin e vendeve që mund të preken janë Kina, India, Turqia, Bashkimi Evropian, si dhe Koreja e Jugut, Japonia dhe Arabia Saudite.
Ndërsa Shtetet e Bashkuara po shqyrtojnë masa të reja ekonomike ndaj Moskës, Bashkimi Evropian nuk ka arritur ende të miratojë paketën e 21-të të sanksioneve. Zyrtarisht bllokimi lidhet me kundërshtimin e Greqisë, por sipas raportimeve, pas këtij qëndrimi qëndrojnë interesat e disa prej familjeve më të fuqishme të transportit detar grek, të cilat vazhdojnë të përfitojnë nga transporti i gazit rus.
