Nga Kreshnik Spahiu
Ermal Hasimja i propozuar nga Partia Mundësia, Edlira Çepani, ish-drejtuese e “Shqipëria Bëhet”, Florian Haçkja nga shoqata “Diaspora”, janë tre emrat që sot do vendosen në tryezën e Berishës, pasi i gjithë grupi parlamentar refuzoi të kandidonte.
Arsyeja është e thjeshtë: askush nuk ishte gati të rrezikonte mandatin e deputetit për një garë që nuk mund ta fitonte, atë për Bashkinë e Tiranës. Por a do të gjunjëzohet dhe dorëzohet Berisha, duke ulur veten dhe shtrirë dorën partive të vogla apo shoqatave?
Partia Demokratike dikur nuk kishte nevojë për koalicione. Ajo garonte e vetme dhe nxirrte personalitete të forta në betejën për Tiranën: Sokol Olldashi, Besnik Mustafai, Lulzim Basha, Spartak Ngjela, Halim Kosova.
Dikur, radha në zyrën e Berishës ishte disa kilometra e gjatë me njerëz që prisnin të kandidonin në emër të PD-së për Tiranën.
Sot, Berisha ka prekur fundin:
Nuk ka më doktorin e nderuar Halim Kosova, por i lutet nipit të tij nga diaspora.
Nuk ka më Lulzim Bashën, që e krijoi, projektoi dhe e investoi personalisht 20 vjet si kryeministërin e ardhshëm, por i drejtohet Ermal Hasimes, të cilin e kishte pranë por e distancoi që në kohën e KOP-it.
Nuk ka më as Gerti Bogdanin, të cilin e refuzoi të kandidonte për Tiranën, por sot i lutet bashkëshortes së tij të ve, Edlirës.
Ermali, Edlira dhe Floriani janë personalitete që meritojnë shumë respekt – jo vetëm për integritetin në profesionet e tyre, por edhe sepse, pa dashur, e kanë gjunjëzuar Berishën në sytë e publikut. Kandidimi i tyre pasqyron dy të vërteta të hidhura:
Së pari, PD ka shteruar burimet njerëzore dhe është kthyer në një tokë të djerrë, ku lisat janë prerë që në kohën kur ishin fidane.
Së dyti, Berisha kërkon një emër jashtë partisë, që më pas t’ia faturojë atij humbjen.
Fatkeqësisht, ende pa u shpallur kandidatura, filluan sulmet dhe baltosjet e brendshme: të tre akuzohen si “sorosianë”, “anti-berishë”, “komunistë”.
A do të pranojnë të përdoren si alibi për humbjen e Partisë Demokratike?
Ky është problemi i tyre dhe nuk i takon askujt të ndërhyjë në planet që kanë në të ardhmen.
Gjithsesi një gjë është e sigurt: Berisha nuk i afron për të fituar. Atij i duhen vetëm për të ndarë humbjen.
Kryetari i Bashkisë së Tiranës është gjithmonë konsideruar si paradhoma për t’u bërë kryeministër. Berisha këtë privilegj nuk e ruajti për Edlirën, Ermalin apo Florianin. Ata kanë qenë aty prej kohësh, por nuk janë konsideruar kurrë as për poste simbolike.
Tani, thjesht, i duhen për të firmosur një humbje që do të harrohet më 7 nëntor – vetëm 24 orë pas rezultatit. Sot, Berisha nuk ka harruar vetëm si të fitojë; ai tashmë edhe humbjet i zgjedh pa dinjitet, duke u bërë qesharak në sytë e publikut.
Mos harroni: PD ka humbur Tiranën edhe kur Berisha ishte kryeministër, madje edhe kur votat i numëronte ai bashkë me Ilir Metën.
