Nga Mero Baze
I gjithë sulmi rreth rizgjedhjes së Berishës u fokusua tek fakti që ai po garonte i vetëm dhe se kishte përjashtuar dhe kundërshtarët më formalë në garë. Në fakt atë e kishte menduar mirë. Duke mos lejuar askënd të garonte, ai e çoi debatin për rizgjedhjen e tij tek “rregullat” demokratike të garës dhe tek formalizmi i saj.
Për 35 vite, PD nuk është se ka pasur ndonjëherë ndonjë garë reale për kryetar. E vetmja përpjekje për garë ka qenë ajo mes Sokol Olldashit dhe Lulzim Bashës, por dhe ajo u prish nga ndërhyrja e Berishës duke shantazhuar mbështetësit e Olldashit. Por së paku ishte garë.
Gjithë të tjerat, përfshi dhe garat e Bashës, edhe pse kanë pasur kandidat formal, nuk kanë qenë gara. Kështu që nuk mund të vajtojmë pas 36 vjetësh që në PD nuk ka pasur garë për të zgjedhur kryetarin, pasi një kryetar ka qenë gjithmonë.
Problemi real që kanë këto zgjedhje nuk është mungesa e rivalit të Berishës, por Berisha. Ka pasur herë të tjera në historinë e PD që Berisha ka garuar po i vetëm, por njerëzit kanë pasur shpresë tek ai. Në PD nuk ka njeri respekt për garën si institucion dhe kanë rënë dakord të gjithë që ajo parti nuk ka as rregulla që duhet t’u nënshtrohet Berisha. Mjafton të kujtojmë nenin “Basha” në statut që nuk e lejon Berishën të rikandidojë dhe mbyllet ky debat.
Problemi real është se rizgjedhja e Berishës dëshpëron çdo kënd në PD, dhe ata që e duan vërtet Berishën. Në këto momente, nëse çdo demokrat e pyet privatisht a është i lumtur që do kenë Berishën kryetar, është gati ta shajë me libër shtëpie, por s’kanë çfarë t’i bëjnë. Ky është dëshpërimi i madh që Berisha e ndjen. Madje reflektohet dhe tek fytyra e Flamur Nokës, ku nuk është aq e lehtë të depërtojnë mendimet dhe emocionet.
Për këtë arsye Berisha u përpoq ta orientojë debatin rreth rizgjedhjes së tij tek mungesa e kandidatit. E di që për atë nuk mërzitet askush në PD. Kurse për të ardhmen e zezë me Berishën natyrisht mërziten të gjithë.
Është kjo arsyeja që fjalinë e parë që ai tha pas rizgjedhjes ishte se rizgjedhja e tij “e ka lënë Edi Ramën pa gjumë”. Është fiks ajo që i thotë koshienca e tij për demokratët, për ata që vërtet kanë mbetur pa gjumë nga rizgjedhja e tij, se e dinë që nuk kanë asnjë të ardhme.
Berisha ka një traditë që zgjedhjet i fiton me garë apo pa garë, me rrugë të ndershme apo të pista, por kjo nuk ka shumë rëndësi për të. Në kohë të ndryshme rëndësi ka pasur produkti i zgjedhjes. Produkti i kësaj rizgjedhjeje të Berishës është dëshpërimi i demokratëve. Dhe kjo është vrasja reale e Berishës.
Rizgjedhja e tij është gjëja më kundërproduktive që PD dhe ai vetë kanë bërë në politikë për 36 vite dhe i ka dëshpëruar të gjithë ata që shpresojnë se PD do të vijë një ditë në pushtet.
Dhe dëshpërimi është produkt i humbjes, jo i fitores. Sali Berisha dhe PD kanë humbur thellë nga rizgjedhja e tij.Sali Berisha i ka dëshpëruar të gjithë të vetët. Përveç Ramës.
