Gjatë konflikteve në Ballkan, të cilat zgjatën nga 1991 deri më 2001, më shumë se 140,000 persona u vranë në ish-Jugosllavi. Më shumë se 1 milion njerëz u zhvendosën gjatë këtij spastrimi etnik; dhe deri pak më parë, rreth 28,00 nga 40,000 persona të zhdukur dhe të pagjetur janë identifikuar nga ICMP (Komisioni Ndërkombëtar për Persona të Zhdukur).
Familja mbretërore u inspirua për t’i përkrahur këto familje kur vizituan Prishtinën marsin e kaluar. Derisa qëndruan atje, Princi Charles mësoi për sfidat që këto familje përballen në gjetjen e drejtësisë për më të dashurit e tyre. Qeveritë e porsa-themeluara refuzojnë të marrin përgjegjësinë për gjetjen e të zhdukurve apo për kërkimin e drejtësisë për vrasjet e tyre.
Ata pjesëtarë të familjeve që janë takuar me Princin Charles u emocionuan kur ai u zotua për përkrahjen e tij personale ndaj tyre. Duke e thyer protokollin mbretëror, ata e përqafuan atë, transmeton Koha.net.
“Në muajt vijues, kam menduar shumë për këto rrëfime dhe kam qenë i përkushtuar që të bëj diçka për t’ju përkrahur juve, familjeve, në punën tuaj të pashoq për të promovuar pajtimin dhe drejtësinë. Kur nuk e dimë çfarë ka ndodhur me të dashurit tanë, ai mjerim nuk përfundon kurrë – nuk ka ilaç për dëshpërimin tonë”, ka thënë Princi Charles për “Daily Express”.
“Humbja gjithmonë sjell hidhërimin, por unë e di se sa lehtë humbja mund të sjell edhe dëshpërim në mizorinë e pakuptimtë dhe shkatërrimin që e shohim në botën tonë dhe në vetë paaftësinë tonë për të kuptuar atë. Kur nuk e dimë se çfarë ka ndodhur me të dashurit tonë, mjerimi nuk ka fund – nuk ka ilaç për dëshpërimin tonë”, ka theksuar ai.
Princi ka deklaruar se popullata e sotme ia ka borxh gjeneratave të ardhshme; të mësojnë për fatin e 12 mijë personave ende të zhdukur. Ai shtoi: “Vetëm pajtimi ofron sigurinë se fëmijët dhe nipërit e mbesat nuk do të vuajnë agonitë e njëjta sikurse gjenerata jonë”.
“Kam shpresë të thellë se vendet tuaja do të ndryshojnë nga kërkesa juaj për të vërtetën përmes bashkëpunimit dhe duke punuar bashkë me Komisionin Ndërkombëtar për Persona të Zhdukur, ju do të ofroni një model pajtimi që do t’i inspirojë të tjerët nëpër botë”.
“Kjo punë kërkon guxim të madh, guxim që unë besoj se të gjithëve na duhet ta nxjerrim nga thellësia e shpirtit tonë, pavarësisht dhimbjes së madhe”, ka theksuar ai, transmeton Koha.net.
Ai ka lavdëruar familjet për “guximin, dinjitetin dhe përkushtimin e tyre”.
“Pranoni mikpritjen time si përkushtim i mbështetjes sime personale për përpjekjet tuaja konstante dhe të palodhshme”.
Ai dëgjoi historitë pikëlluese nga të afërmit e personave të zhdukur. Një prej këtyre rrëfimeve ishte ajo e 55-vjeçares nga Kosova, Sevdije Frangu. Ajo foli për atë se si vajza e saj, babai dhe bashkëshorti, i janë zhdukur që nga viti 1999.
Ajo tha për “Daily Express”: “Gjashtëdhjetë persona janë marrë, përfshi edhe vajzën time e cila ishte aso kohe 19 vjeçe. Kishte persona të moshuar, përfshirë edhe një 103 vjeçar”.
“Ata u masakruan – disa madje edhe u dogjën për së gjalli. Kishte fëmijë të moshave nga nëntë deri në 12 vjeçe që panë gjithçka”.
Serbja 57-vjeçe, Olgica Bozaniq, tregoi se si ishte dëbuar nga Kosova. Ajo ende s’i ka parë dy vëllezërit e saj.
“Ishin njerëz të ndershëm, qytetarët të zakonshëm”, tha ajo. Mbetjet e vëllezërve të saj janë gjetur në një varrezë masive, duke iu falënderuar punës së palodhshme të ICMP-së.
“Nuk ishte vetëm vdekja që ishte e vështirë të pranohej – ishte fakti se nuk kishte trupa. Gjithçka doja ishte t’iu puthja kokat vëllezërve të mi, por nuk ua gjetëm”, përgatiti Koha. (b.an)
