Nga Artur Ajazi
Partia Demokratike të enjten ka denoncuar emërimin e kandidatit për deputet të PSD-së, Serdar Hoxha si kryeinspektor për Veriun në Inspektoriatin e Ndërtimit me argumentin se “u zyrtarizua masakra zgjedhore Rama-Doshi”. Sa qesharake. Gjithashtu në një deklaratë për mediat, ish-deputeti i PD-së Enkelejd Alibeaj tha se “ushtari i Tom Doshit ka akoma në Prokurori një dosje të paverifikuar për të shkuarën e tij kriminale, por kjo nuk e ka penguar qeverinë ta emërojë atë në një detyrë të rëndësishme. Ai shtoi gjithashtu se “me emërimin e sotëm, Edi Rama ka konfirmuar zyrtarisht koalicionin me personin që SHBA e shpallën non grata për shkak të së kaluarës së tij kriminale, dhunimin e të drejtave të njeriut dhe përfshirjen në korrupsion”, tha ai. Dhe në fakt, Partia Demokratike, e para parti që pas 1992 mori pushtetin (falë zemërgjërësisë së dikujt tjetri) ishte dhe mbetet themeluesja e sistemit të korrupsionit në Shqipëri. Dhe pavarsisht kësaj, ajo nuk rreshti së akuzuari, denoncuari dhe etiketuari këdo, dhe cilin ti dalë përpara në prishjen e pazareve të veta.
Tom Doshi u shpall “non-grata” nga SHBA, dhe realisht ai ka bërë tërheqje nga politika dhe mandati i tij i deputetit. Ai mbetet njeriu që mori PSD, e ringriti dhe fitoi goxha vota dhe mandate si një parti e dalë nga apatia. Xhelozia dhe dashakeqësia e komisarëve të Partisë Demokratike, nuk qëndron në faktin e një emërimi, apo akuzave të inskenuara nga celula e saj në SHQUP ndaj Doshit. Ajo ka qitje të largët. Me sulmet ndaj Doshit dhe emrave të veçantë që ka ai në parti, lidhet venitja e influencës së Partisë Demokratike në Veri. Partia e Doshit, në pak kohë ka arritur të krijojë në qarqet e Veriut dhe jo vetëm, linjën e mbështetësve të saj. Zgjedhjet e fundit, ishin treguesi i rritjes së madhe të mbështetjes ndaj PSD së Doshit. Realisht Lulzim Basha e sheh Doshin jo si “non-grata” apo si njeriu që “është i korruptuar”, por si një rrezik i madh për votat e asaj force politike në Veri. Ata që merren me Tom Doshin, janë strehuesit e krerëve të trafiqeve dhe korrupsionit, janë avoketërit e emrave që po mbushin listën e Departamentit Amerikan të Shtetit për tu shpallur “non-grata” në Shtator dhe pastaj ç’pronëzimin e tyre. Janë krijuesit dhe frymëzuesit e sistemit më gjakatar të informalitetit në gjithë strukturat e shtetit, dhe që mbajnë mbi shpinë, një faturë të jashtëzakonshme dëmesh financiare, njerëzore dhe sociale për shqiptarët.
Ata që merren me Doshin, kanë harruar se “non-grata” dhe të akuzuar për afera të rënda korruptive, apo dhe destabilizimin e vendit, kanë dikë tjetër që duan ta “harrojnë”. Propoganda e Elibeajt si zëdhënës besnik i klaneve të Bashës, rreket dëshpërimisht, të tërheqë vëmëndjen e bazës së asaj force politike nga kriza e madhe që ka mbërthyer lidershipin e Partisë Demokratike. Para se të merren me Doshin dhe njerëzit e partisë tij, le të merren paksa me emrin e parë dhe emrat që do të vijnë pas tij, (si non-grata) nga lista e gjatë e DASH për Shqipërinë. Le të merren edhe me celulën e çerfitikuar të korrupsionit që kanë sot në gjirin e asaj partie, dhe që kryetari i rizgjedhur, i mbron me fanatizëm. Le të merren madje edhe me Lulzimin, emri i të cilit akoma nuk është fshirë nga dosjet e Prokurorisë, edhe pse ai mundohet të fshihet pas mandatit të fituar me vota të blera. Me tërheqjen e tij, Tom Doshi tregoi jo vetëm transparencë ndaj një vendimi, por edhe moralin e duhur të një politikani,që e kuptoi më herët se kushdo lëvizjen e duhur në kohën e duhur.
