Nga Skënder Minxhozi/
Një dosje që i atribuohet OSBE po qarkullon këto orë në media, në të cilën listohen si të përzier me aktivitete të paligjshme dhe lidhje me mafien, disa prej emrave të njohur të politikës shqiptare. Në fakt ajo dosje nuk ka ndonjë material të ri, nga ata që nuk figurojnë prej vitesh në internet apo në media të ndryshme. Është thjesht një përmbledhje e asaj që dihej dhe që njihej, në forma akuzash politike apo aludimesh e dyshimesh publike, në lidhje me politikanë të caktuar. Madje, e bazuar në kriterin e “flitet se…”, apo “dyshohet se…”, asaj liste mund t’i shtohen edhe një dyzinë emra të tjerë, gjithashtu politikanë të rinj e të vjetër, të rangut të lartë, apo edhe anonimë nga ata që kanë zënë një cep në parlament e nuk i sheh e i dëgjon njeri.
Elementi surprizë është se fenomeni i përfoljes ka dalë në këtë rast nga kafenetë dhe faqet e gazetave apo seancat plenare të së enjtes, për t’u futur në një dokument që i atribuohet hiç më pak se OSBE, njërës prej siglave autoritare, kur është fjala për të marrë shënim, në lidhje me të drejtat e standartet.
Vetë OSBE e përgënjeshtroi mundësinë që raporti në fjalë të përfaqësojë qëndrimin zyrtar të organizatës. Ajo tha se bëhet fjalë për një material të dorës së dytë.
Por diçka u kuptua edhe përtej ndjesës së tij publike ndaj politikanëve të marrë nëpër gojë: që OSBE, përtej objektivave të saj të zgjedhjeve, drejtësisë, të drejtës së shprehjes dhe sigurisë, u merrka edhe me seleksionimin e fjalëve që qarkullojnë pa asnjë doganë në rrjet dhe media të shkruara. Një rrethanë që nuk i bën nder një organizmi serioz, pasi i shton artificialisht edhe më shumë tym, rrëmujës që edhe kështu egziston, në lidhje me atë që mendojnë partnerët tanë ndërkombëtarë rreth klasës tonë politike. Duke kërkuar ndjesë, OSBE mund të ketë “larë” pa dashje edhe shumë emra që vërtet meritojnë të përfliten dhe të largohen nga politika, por që papritur dolën në një listë thashethemesh, në vend që të figuronin në raporte serioze.
