Marina Genkina, është motra e sipërmarrëses ukrainase që jeton në Shqipëri, Oksana Genkina. Ditën e djeshme, Marina ka mundur të largohet nga Ukraina së bashku me djalin e saj 12-vjeçar drejt Shqipërisë për t’i shpëtuar luftës. Në një intervistë në programin “Rudina” në Tv Klan, me ndihmën e motrës së saj Oksanës që përkthen, ajo rrëfen se kanë udhëtuar për orë të tëra me tren, pa ushqim e ujë dhe të frikësuar.
Rudina Magjistari: Si ishte situata atje, si mund të na e përshkruash?
Marina Genkina: Kjo është shumë e vështirë për ta përshkruar sepse është e frikshme. Forcat tona të armatosura janë shumë të forta dhe nuk lejojnë të hyjnë brenda qytetit. Qyteti ynë është vetëm 40 km larg Rusisë, bombardohet shumë nga ajri ndaj dhe po kërkohet që të mbyllet. Forcat janë të përgatitura, por nga ajri nuk ka si mbrohet. Kur e dëgjon që avioni vjen afër, nuk e di a do hedhë bomba mbi kokën tënde apo ndonjë tjetër.
Rudina Magjistari: Keni pasur raste, ka ndodhur që ndonjë nga të njohurit tuaj të ketë qenë shumë pranë ndonjë goditjeje apo sulmi?
Marina Genkina: Qyteti jonë është dëmtuar shumë. Si në qendër, pallatet, maternitetet, shkollat, kopshtet çdo gjë është prishur pjesërisht ose totalisht.
Rudina Magjistari: Njerëzit vazhdojnë qëndrojnë në shtëpitë e tyre, por në momentin që bie sirena e alarmit fshihen në bunker?
Marina Genkina: Gati 24 orë dëgjohen bombardime, zakonisht kemi ndenjur vetëm në bodrume sepse nuk janë vetëm avionët, ka edhe nga ato që nuk mbrohesh dot.
Rudina Magjistari: Kur erdhët këtu çfarë morët me vete?
Marina Genkina: Nuk mund të merrnim rroba me vete sepse shumë njerëz kanë pasur dëshirë të ikin. Nuk kam ikur direkt me tren, kam qëndruar më shumë se 14 orë në këmbë duke pritur në radhë. Nga ora 9 e mëngjesit deri në 12 e gjysmë të natës vetëm kanë hyrë brenda në tren.
Në Ukrainë, Marina dhe Oksana kanë ende prindërit e tyre dhe vëllain, i cili është mjek në profesion. Pas 10 vitesh larg njëra-tjetrës, motrat kanë mundur të ribashkohen, edhe pse jo për arsyen që do të dëshironin të ishte.
/a.r
