Klosi i cili ka kohe që se rruan mjekrren e ka ënde të padenjë per konkurs dhe ishte fshehur menjanë. Ditmiri i cili është në faze delikate rikuperimi u perpoq  të mos binte në sy dhe ja doli. I perunjur hyri, i heshtur ja mbathi ,ja ka parë sherrin mjaftueshem zhurmes dhe vemendjes. Zevendesi i Rames  Ben Ahmetaj i cili ishte informuar që Kryeministri do mbante një fjalim kunder Spakut që të mos kishte konflikt interesi dhe mos të shnderrohej në rezervuar që mbledh shikime vendosi ta ndiqte nga televizori. Neper dhomë bënte vara vinga e fliste me vete ” kupa me kap kupa pa kap dreqi të hengert o i mallkuar Spak”

Ministreshat si ministreshat plot nur, hare e perkushtim kujdeseshin për më të moshuarit ! Muzhaqi me Bilalin shperndanin ujë me kanë dhe kafe me tabaka. Majko pak si i habitur i ringjallur “së vdekurish” u buzeqesh të gjithve me embelsi si per tu thënë

“Mos u ngrys prej dëshpërimit

Nëse jeta të gënjen,

Hesht në ditën e mundimit

Rishtaz ditë e gazit vjen.

Zemra me të ardhmen rron,

Nga e sotmja shqetësohet,

Kur gjithçka papritur shkon

Për të shkuarën mallohet.

Dhe zemra rrek e ngazëlluar

Sepse për të u ngjallën sot

Hyjni e vjershë e frymëzuar

Dhe jetë e dashuri e lot.”

Niko i rrethuar nga gratë e partisë ndihej si i bekuar dhe ju thoshte “eh moj shoqeni çdo ishim ne pa Edi Ramem!? Në moshë të dashurisë kur mbusha 30 vjeç unë ende do shisja rroba të marra në kurbet”! Shqiperia s’do kishte “akademine e barinjve dhe librin e blegtorve pa të” klithi Krifca dhe u skuq lehtazi në molleza! Po mi po por ato monopolet shiko ti në bujqesi u degjua zëri i Braçes si pickim grerëze. As Butrinti nuk do të dilte në selamet tha  Ikonomi ndersa Margeriti ktheu koken menjanjë gjithë avashllek e pertesë. Evis Kushi nuk u ndie po psheretiu lehtë aq se nuk u kuptua në qe psheretime merzie apo pasthirrme gezimi. Në kalanë e Elbasanit e kanë mesuar që të “mos bëjë ish pa patur pula”! Mimi mendonte ” dhe lis bota kish nderrruar” me 29 vota në çante keqyrte idhtazi të parin që mbi zulmen presidenciale hodhi akull nga podium i kuvendit. Sapo Lideri u ngjit në foltore hija e zeze ra mbi sallë. As mizë as nerv nuk levizte pos ca pika djerse  nga kokat e kryetarve të bashkive që binin si mjalti nga anë e kosheres. Dvoranin nëse ndokush ja ka propozuar për President e holli në arenë që ta bëjnë copash të uruarin dhe ai të lajë duart me bash rakie.

Mbi Spakun gjemoi e sokelliu siç di ai , si zë i eperm e sovran që gjykon drejtësinë, popullin, partinë dhe opoziten. E ndau me ritmin e një rrote mulliri të miren nga e keqja, të shkuaren nga e ardhmja. Komisioni që ishte ngarkuar për të ndertuar identikitin e Presidentit ndihej si i pushuar nga puna pas diteve të lodhshme neper Shqiperi duke kuvenduar me amvisa , bujq , peshkatarë, mesues , studente, veteranë  e të tjerë.

Mbledhja mbaroi. Tao me Gramozin iken të hanë ” kërmë”  për dreke dhe nuk dukeshin të merzitur, shumë shumë ndienin nostalgji  paradhënie per Ahmetajn e Damon.

Lindita iku në shtepi me parimin “gjithçka që nuk thua qar e ke” ! Elisa me solemnitet të palexueshem  e percolli gjithë atë zallamahi. Klotilda buzeqeshte  pa pertesë para dhe pas. Klosi me xhymertllek ftoi  Manastirliun Krifcen   dhe Etilden per një akullore  që embelsia të kthehej mbi gjyryket e tharë.  Etildes rrezet e diellit po i shkrinin akulloren në tas por  jo melankolinë që ajo furi i shkaktoi. Nderkohë  karvani kryeministror me bori e zyrna kaloi atypari dhe faji ra mbi ta si tis.