Nga ministri i Dhunës, te kushëriri vandal: Si Vetëvendosje po shkatërron Kosovën

Nga Baton Haxhiu

Lëvizja Vetëvendosje ka krijuar një model të ri të sundimit në Kosovë: një kombinim i pushtetit absolut dhe dhunës së papërmbajtur. Shembulli më i freskët është sjellja e Gëzim Sveçlës, kushëririt të Ministrit të Rendit, Xhelal Sveçla, i cili, i siguruar nga pushteti dhe mbështetja e institucioneve të ngulfatura, vendosi të shkatërrojë pajisjet në sallën e asamblesë së kryeqytetit. Kur policia dhe drejtësia janë nën hijen e një strukture të tillë familjare dhe partiake, kush do të ndëshkojë vandalët e politikës?

Ky incident nuk është i izoluar, por pjesë e një kulture të dhunës dhe arrogancës që Vetëvendosje ka përhapur kudo, duke përfshirë edhe institucionet shtetërore. Nëse ministri i rendit dhe kushëriri i tij i shfrytëzojnë pozitat për të forcuar këtë model të turpshëm, atëherë çfarë mund të presë qytetari i zakonshëm nga drejtësia dhe rendi? Gëzim Sveçla nuk është thjesht një individ i papërgjegjshëm – ai është fytyra e një sistemi që toleron dhe promovon dhunën si mjet për të mbrojtur pushtetin.

Një shfaqje të tillë të mungesës së edukatës dhe kulturës politike nuk e kemi parë as në skenarët më groteskë të politikës shqiptare. Pas miratimit të buxhetit të Komunës së Prishtinës, shefi i asamblistëve të Vetëvendosjes, Gëzim Sveçla, vendosi të na kujtojë një herë e mirë se arroganca dhe dhuna janë mjeti i preferuar i një partie që pretendon të përfaqësojë “popullin”. Në vend që të përdorte fjalën për të shprehur pakënaqësinë, Sveçla zgjodhi rrugën e turpshme të vandalizmit duke dëmtuar pajisjet e sallës së asamblesë.

Kjo sjellje primitive është një reflektim i asaj që Vetëvendosje ka bërë në të kaluarën – që nga hedhja e gazit lotsjellës në Kuvendin e Kosovës gjuajtja me armatim te rënde ndërtesën e Kuvendit, e deri tek kjo shfaqje e shëmtuar në kryeqytet. A është kjo demokracia e vërtetë që Vetëvendosje propagandon? A është ky “vizioni i tyre për shtetin”?

Një lider politik që shkatërron enterierin e një salle publike, siç bëri Sveçla, nuk është thjesht i paedukuar politikisht, por edhe një shembull se si pushteti mund të transformojë individët në “tiranë” të vegjël.

Pamjet tregojnë qartë: një akt i ulët dhe i neveritshëm që nuk ka asnjë lidhje me moralin dhe etikën që duhet të përfaqësojë një zyrtar publik. Nëse kabllot, mikrofonat dhe enterieri kanë “faj” për kalimin e buxhetit, atëherë ndoshta Sveçla duhet të kërkojë ndihmë profesionale, jo të shfryjë mllefin mbi objektet që paguhen nga taksat e qytetarëve. Kjo është kulmi i mungesës së maturisë politike dhe qytetare. Për më tepër, dëmtimi i pasurisë publike është një akt që bie ndesh me çdo normë etike dhe ligjore, duke e bërë këtë sjellje jo vetëm të papranueshme, por edhe të dënueshme.

Ironia e situatës qëndron në faktin se Vetëvendosje ka predikuar për vite me radhë “luftën kundër korrupsionit” dhe “mbrojtjen e interesit të qytetarëve”. Si mund të mbrosh interesin e qytetarëve, kur shefi i grupit tënd parlamentar është i zënë duke shkatërruar pasurinë publike? Ky akt i ulët flet më shumë se mijëra fjalë dhe tregon fytyrën e vërtetë të një partie që po fundoset në hipokrizi dhe arrogancë.

Nuk është hera e parë që shohim një shfaqje të tillë nga Vetëvendosje. Aktet e tyre të mëparshme, nga hedhja e vezëve në institucione deri te protestat e dhunshme, kanë treguar një qasje sistematike ndaj mungesës së respektit për institucionet dhe ligjin. Ky është një tjetër kapitull në librin e tyre të turpit politik. Një gjë është e qartë: ky lloj vandalizmi nuk është vetëm një problem politik, por edhe një çështje morali dhe edukate.

Ky incident është një kujtesë e dhimbshme se si individë të papërgatitur dhe të papërgjegjshëm mund të shkatërrojnë institucionet demokratike nga brenda. Në vend që të përfaqësojë qytetarët e tij me dinjitet dhe integritet, Gëzim Sveçla zgjodhi të lërë një shije të hidhur dhe një turp të pashlyeshëm për Vetëvendosjen. Një gjë është e qartë: nuk mund të kërkosh të udhëheqësh kur keqtrajton institucionet që pretendohet t’i mbrosh.

Kur modeli i Vetëvendosjes është bazuar në dhunë, arrogancë dhe nepotizëm, është e qartë se as demokracia dhe as drejtësia nuk janë qëllimet e tyre të vërteta. Rasti i Gëzim dhe Xhelal Sveçlës është një paralajmërim për të gjithë: institucionet tona janë kapur dhe abuzimi i pushtetit po kthehet në normë.

Kjo nuk është demokraci, kjo është tirani në formën më të shëmtuar.