Nga Artur Ajazi
Në Shqipëri , nuk është se mungon klasa politike, por më e rëndësishme është fakti se këtu mungon ajo që quhet “edukata politike” e formimit . Askush, madje edhe ata që erdhën nga zyrat dhe dikasteret e komunizmit, nuk e njihnin dhe nuk e kishin idenë e edukatës politike. Futja e nocionit të ri, “ jam politikan” u bë shumë shpejt dashuria e madhe e një kaste njerëzish që vinin nga diktatura dhe kishin vendosur të përshtateshin me “mjetet rrethanore” me një politikë tjetër. Ishte politika e “dyerve të hapura”, e lirive dhe demokracive europiane, por që në Shqipëri, kurrë nuk është implementuar diçka e njëjtë. Edukata politike u mungon sot një pjese të mirë të atyre që kanë qeverisur, që kanë drejtuar partitë e tyre, dhe që vazhdojnë ti udhëheqin ato edhe pas 30 vitesh. Mungesa e edukatës politike, nuk i lejon ata të tërhiqen, të reagojnë, të largohen, të votohen, pasi janë kthyer në “ikona” të ballcamosura.
Prej guaskës së tyre, ata drejtojnë partinë, prishin aleancat, japin kushtrimin, akuzojnë dhe denoncojnë gjithçka të re, që ngrihet dhe arrin suksesin, prej guaskës së tyre ata u imponohen veglave dhe pasardhësve, lëshojnë thirrje dhe kushtrime për revolucion dhe përmbysje me dhunë. Edukata politike e tyre, nis dhe mbaron tek dhuna, verbale dhe ajo fizike, edukata e tyre politike nis dhe mbaron tek karriera e paprekur, tek pasuria e zhvatur, tek sulmet ndaj “hasmit”, tek bërja pis me çdo kusht, e atij që ecën përpara.
Mungesa e edukatës politike në Shqipëri, ka bërë që shumica e partive ti nënshtrohen “NJISH”-it, që kukullat e emëruara nga ai, të ngjasojnë me epruveta laboratoresh eksperimentale, që kur nuk duhen më, flaken në rrugë. Mungesa e edukatës politike në Shqipëri, ka sjellë kaos, anarshi, frenim të proceseve demokratike, frenim të reformave rradikale dhe transformuese për afro 2 dekada e gjysëm. As ishte menduar se, do të vinte një ditë, që sistemi i kalbur i drejtësisë, do ti nënshtrohej një reformimi të thellë, që Policia e Shtetit do të transformohej në strukturë efikase në luftën ndaj krimit, korrupsionit e trafiqeve të paligjshme.
As ishte menduar se, do të vinte një ditë, që politika në Shqipëri, të formëzohej siç duhej në realitet, në europianiste me shikim nga Perëndimi, dhe marksiste me shikim nga Lindja. Ky ka qenë në fakt realiteti i dhimbshëm që ka shoqëruar këtë vend prej 1992 deri sot, dhe fatkeqsisht nga mungesa e një edukate të mirëfilltë politike. Ata që e kanë mbajtur peng lirinë, demokracinë dhe integrimin, sot janë në ditët e tyre më të liga. Koha e tyre ka mbaruar, misioni i tyre ka përfunduar, ndërsa mbahen me pahir, pas kuintave për të zhbërë gjithçka të bukur, për të baltosur rininë, të ardhmen, arritjet, sukseset, dhe shanset e shumta që vendi ka në rrugën e tij europiane. Të vetmit që joshen, nga bartësit e të keqes, janë ata që kanë vendosur që karrierën e tyre politike, ta nisin nga guaska e errët , ku drita e diellit, liria dhe demokracia, nuk gjejnë vrimë të futen. Edukata politike, është nocion i një klase politike europianiste, dhe përçues i transformimeve që sjellin pozitivitete të përhershme në jetën e një vendi .
Natyrisht, kjo nuk vlen për pjesët e kalbura të politikës së vjetër në Tiranë, pasi atyre u mungon më kryesorja, edukata politike si pjesë e formimit në demokraci.
