Nga Ilir Yzeiri
Në mitologjinë popullore, para se ajo të zëvendësohej me arsyen e besueshme të dijes, populli kishte perfeksionuar një sistem shenjash në natyrë me anë të së cilave parashikonte deri edhe fatin e tij. Ndërsa në shoqëritë që drejtohen nga arsyeja e dijes, dukuritë që përsëriten me të njëjtin ritëm, bëhen bartëse të një shënjueshmërie të caktuar. Kështu, 21 janari është shenja që tregon falimentimin e shtetit demokratik dhe triumfin e krimit mbi drejtësinë. Sa herë që qeveria shqiptare del në Bulevard dhe, çdo 21 janar, vendos lule në Bulevard, ne, të gjithë duhet të kujtohemi se ato lule janë shkelur me këmbë nga një drejtësi e falimentuar dhe nga prokurorë si Altin Dumani apo Olsi Dado që, në këtë ritual përshpitjeje, nxjerrin gjuhën e tallen në heshtje me varret e atyre katër dëshmorëve. Në fjalimin e fundit që mbajti kryeministri kanadez në Davos, ndër të tjera, tha se « nostalgjia nuk është një strategji ». Kryeministri Rama, çdo vit, përsërit qortimin e druajtur ndaj prokurorisë që nuk po e zbardh këtë krim monstruoz. I mbërthyer nga nostalgjia e narrativës së drejtësisë së pavaruar që ai e mbështeti dhe të Reformës që ai e nxiti, Kryeministri Rama, tani, me gjysmë zëri po pohon se, në disa aspekte, ajo reformë nuk bëri gjë tjetër, por vetëm krijoi një klan porkurorësh politikë që po e shaktërrojnë drejtësinë në këtë vend. Faktet tronditëse që publikohen për ditë mbi shkeljet e të drejtave të njeriut, dosjet sa një mal që presin të gjykohen, qytetari i pambrojtur, i kanë bërë prokurorët e SPAK-ut edhe më arrogantë edhe më trima mbi të pafajshmit. Ajo që po ndodh me Erion Veliajn do të mjaftonte që Parlamenti Shqiptar të inicionte urgjentisht thirrjen e komisioneve të posaçme për të hetuar e pastaj për të dënuar ata prokurorë që po shkelin Kushtetutën e po torturojnë njerëzit duke i mbajtur pa asnjë vendim gjyqësor në burg. 21 janari duhet të na shërbejë për të rifreskuar edhe njëherë memorien e për të parë në dritë të syrit të vërtetën. Të vrarët e Gërdecit, të vrarët në Bulevard dhe zhdukja e Remzi Hoxhës janë krime që nuk janë bërë as në diktaturat e Amerikës Latine, por ato janë amnistuar nga prokuroria e Altin Dumanit dhe Olsi Dados. Nëse Reforma në Drejtësi paska qenë inicuar për të ndarë popullin në ata që hapin varre dhe në ata që hedhin lule në Bulevard, më mirë të mos e kishim bërë.
Sot ne po jetojmë në një epokë krejt tjetër. Po merr fund gjithçka e ndërtuar pas Luftës së Dytë Botërore dhe rendi i ri botëror do të në sjellë sfida të paparashikuara. Në këtë kontekst, fati ynë politik duhet të kalojë në duart e shqiptarëve. Mjaft më me deklarata sterile të Gonzatos apo të ambasadorëve të tjerë për SPAK-un e për Reformën në Drejtësi. Vende si Rumania e Bullgaria, që janë edhe anëtare të BE-së, e bënë dhe e zhbënë atë reformë kur panë se prokurorët nisën të sillen si vrasës me pagesë. Ne vazhdojmë akoma t’i japim pushtet një prokurori si Olsi Dado që mban e torturon në qeli njeriun më të votuar të shqiptarëve, kryetarin e bashkisë së Tiranës, të njohur si të tillë edhe nga Gjykata Kuushtetuese, zotin Erion Veliaj. Si mund të besojnë familjet e të vrarëve që pas 15 vjetësh kjo drejtësi e ndërtuar keq do të vërë para përgjegjësisë vrasësit ? Kjo drejtësi u ka dhënë atyre statusin a prokurorit publik që nxin Shqipërinë dhe ata nga vrasës janë kthyer në heronj të së keqes, sepse prokuroria e Altin Dumanit dhe Olsi Dados e mbushi vendin me narrativën e hajdutëve, të korrupsionit dhe me telenovela brekësh e sutjenash.
Ndaj, ato lule në Bulevard dhe ajo nostalgji për kohën kur ndërtuam Reformën në Drejtësi, tani janë bërë një telenovelë e bezdisshme.
