Analisti i njohur i CNN, Fareed Zakaria, shprehet se ish-presidenti amerikan Donald Trump “nuk është në telashe” për shkak të përfshirjes së mundshme të Izraelit ndaj Iranit.
Sipas tij, Trump duket i vendosur që të shfrytëzojë si rrallë ndonjëherë një mundësi të hapur strategjike.
“Trump i mbajti duart pas derës: ai priti të shikojë suksesin izraelit, dhe tani dëshiron pjesën e lavdërisë”, tha Zakaria, duke komentuar planet e Trump për të mos përjashtuar opsionin e sulmeve amerikane me bombardues B‑2.
Zakaria theksoi shqetësimin për “mënyrën se si po merren sot vendimet ushtarake dhe politike në SHBA”, ku “gjithçka varet nga një njeri i paparashikueshëm, një Trumpian i pastër” – jo liberal, jo neokonservator, por i fokusuar në pushtet.
Zakaria e cilëson regjimin iranian si “i brishtë”, me ekonomi të shkatërruar nga sanksionet dhe korrupsioni, por që qëndron ende falë strategjive tutje ideologjike dhe sistemit të klientelizmit. “Nuk ka udhëheqës të vërtetë opozitarë,” – shtoi ai, duke përjashtuar një kolaps të menjëhershëm.
Përplasja e vazhdueshme në Lindjen e Mesme pas sulmeve në Gaza, Liban, Siri e te Huthët përshkruhet si një përpjekje e kryeministrit izraelit Netanyahu për të rindërtuar rendin në rajon – në linjë me strategjitë neokonservatore amerikane, edhe pse me një qasje më të ashpër.
Zakaria vëren se Trump mbështet këtë vizion, sesa synimet demokratike të mëparshme për Lindjen e Mesme, përqendruar në dominim të Izraelit dhe monarkive të Gjirit, pa kërkim të demokracive në Iran, Siri apo Irak.
Analisti përmend rolin e ardhshëm kyç të Turqisë, si një faktor i tretë në këtë dinamikë strategjike, me interesa të kundërta ndaj Izraelit, sidomos në përplasjet për Sirinë.
Zakaria vë në dukje qëndrimin mikuros Putin/NATO-t, duke e lidhur atë me nostalgjinë e Trump për rendin bipolar të Luftës së Ftohtë – dhe nxjerr përfundimin se Trump nuk është anti-kinez por është i gatshëm të bëjë lëshime për Rusinë pa kushte.
Përsa i përket politikës së brendshme, Zakaria paralajmëron një “autoritarizëm i pavetëdijshëm” nën Trump, i ngjashëm me Orbánin, ku demokracia liberale po zëvendësohet me praktika joliberale.
