Fatmirësisht, “sallaks” më nuk kanë nevojë të brengosen se mësimdhënësit do të provojnë t’ua lidhin dorën e majtë për karrige në mënyrë që ata të “përmirësojnë” sjelljen e keqe.
Por ende ekzistojnë disa keqkuptime lidhur me këtë gjë- sidomos në fushën e muzikës.
Për hir të Ditës së sallakshëve që shënohet më 13 gusht, DW, transmeton “Koha Ditore”, ka qartësuar disa mite lidhur me këtë. Sa i përket asaj se a ka në botë vetëm majtakë dhe djathtistë statistikat janë mashtruese: sallakshit përbëjnë 10 deri 12 për qind të popullsisë së përgjithshme botërore.
E megjithatë kjo shifër injorohet nga njerëzit manipulues. Psikologët më së shumti pajtohen se ekziston gjeni i atyre që shkruajnë apo bëjnë muzikë me dorë të djathtë dhe ata që nuk e kanë këtë gjen. Nëse dikush lind pa gjenin e dorës së djathtë, mund të trajnohet për të shkruar me dorën e djathtë gjatë jetës së tij.
Kjo gjë ndodh zakonisht dhe me detyrim: Ronald Reagan kishte lindur pa gjenin e dorës së djathtë, por ishte detyruar ta përdorte dorën e djathtë për të kryer funksionet. E a ka pasur ky ndërrim ndonjë impakt në trurin e tij nuk është hulumtuar ndonjëherë. Shumica e njerëzve që e quajnë veten majtakë mund të mos jenë tamam të tillë.
Për shembull: ata shkruajnë me dorën e majtë, por e përdorin miun e kompjuterit me dorën e tyre të djathtë. Përdorimi i të dyja duarve është gjë shumë e dobishme sidomos për muzikantët që janë instrumentistë harkorë.
Gjatë interpretimit me violinë apo violonçel, me të dyja duart- të dyja hemisferat e trurit duhet të koordinohen në mënyrë të duhur.
Njerëzit që kanë të dyja shprehitë janë shumë më të mirë në këtë për shkak se hemisferat e tyre bashkëpunojnë më ngushtë me njëra-tjetrën.
Për pianistët, të qenit në gjendje për të përdorur edhe dorën e majtë edhe të djathtën në mënyrë të barabartë, është po ashtu gjë e dobishme. Disa muzikantë madje bëhen të tillë nëpërmjet interpretimit të muzikës. (b.an)
