Misioni Artemis II ka hyrë në një fazë historike për eksplorimin njerëzor të hapësirës, pasi ekuipazhi i tij arriti distancën më të madhe nga Toka të përshkuar ndonjëherë nga astronautët.
Anija kozmike Orion spacecraft udhëtoi deri në 406,771 kilometra larg planetit tonë, duke thyer çdo rekord të mëparshëm dhe duke shënuar një hap të rëndësishëm drejt rikthimit të njerëzimit në Hëna.
Një nga momentet më delikate të misionit ndodhi gjatë kalimit pas Hënës, kur komunikimi me Tokën u ndërpre për rreth 40 minuta. Gjatë kësaj periudhe, anija funksionoi plotësisht në mënyrë autonome, duke kryer një ndezje vendimtare të motorit që përcaktoi trajektoren e kthimit. Kjo fazë konsiderohet kritike, pasi çdo problem nuk mund të korrigjohet në kohë reale nga kontrolli në Tokë.
Rikthimi i komunikimit solli lehtësim në qendrën e kontrollit të NASA. Astronautja Christina Koch ishte e para që foli, duke shprehur emocionet e momentit me fjalët: “Është kaq mirë të shohësh Tokën përsëri.”
Ndërkohë, ekuipazhi pati mundësinë të përjetojë një fenomen të rrallë: një eklips total diellor i vëzhguar nga hapësira. Në këtë pozicion unik, Hëna bllokoi plotësisht dritën e Diellit, duke zbuluar koronën si një rreth të ndritshëm rreth diskut të errët.
Astronautët u organizuan në dy grupe – njëri për vëzhgime direkte nga dritaret dhe tjetri për mbështetje teknike – për të dokumentuar çdo fazë të fenomenit, përfshirë efektin spektakolar të njohur si “unaza e diamantit”.
Pamja u bë edhe më mbresëlënëse nga prania e Tokës në horizont. Nga kjo distancë, planeti shfaqej si një sferë e vogël që ndriçonte në errësirë, duke theksuar brishtësinë dhe unitetin e jetës në të.
Një tjetër moment simbolik ishte rrotullimi i stemave të ekuipazhit, duke treguar tashmë Tokën si destinacionin kryesor dhe Hënën në plan të parë. Ky gjest shënon fillimin e kthimit dhe sinjalizon se faza më e rrezikshme e misionit është kaluar me sukses.
Gjatë qëndrimit në orbitën e largët, ekuipazhi zhvilloi edhe eksperimente shkencore, përfshirë studimin e “ndriçimeve të impaktit” në sipërfaqen hënore – shpërthime të shkurtra drite që ndodhin kur grimca hapësinore përplasen me shpejtësi të lartë.
Tashmë, me trajektoren e kthimit të përcaktuar, misioni hyn në fazën përfundimtare. Të dhënat dhe imazhet e mbledhura pritet të analizohen në ditët në vijim, ndërsa ky mision konsiderohet një hap kyç drejt synimit të programit Artemis: rikthimin e njerëzve në Hënë dhe përgatitjen për misione drejt Marsit.
