Gazeta TemA ka botuar prej tri ditësh disa fakte që ilustrojnë problemet e një prej politikanëve të rëndësishëm të këtij vendi, Fatmir Mediu, dy herë ministër dhe aleati kryesor i Partisë Demokratike. Gazeta nuk ka pasur në vetvete si qëllim ndonjë sulm personal ndaj zotit Mediu, por një qëndrim për të ilustruar nevojën për standartet që duhet të vendosim kur flasim për dekriminalizimin, si nga opozita, ashtu dhe nga qeveria.
Kur thuhet që duhen gjurmë gishtash, se politikanët kanë dy identitete, i vetmi rast i provuar ëhstë zoti Mediu. Besojmë se Basha e di këtë, pasi mund ta ketë parë pasaportën e tij në Ministri të Jashtme, por me sa duket dhe ata janë në lufën e tyre të brendshme. Dhe kur degjojmë Bylykbashin qe thote se kjo e shenjave te gishtave eshte e panegociueshme, kuptojmë se deri ku ka shkuar lufta mes tyre. E vetmja gje e mire nga kjo lufte eshte qe zoti Mediu te dekonspirojë historine e Gerdecit dhe lidhjet e Shkelzenit ne ate histori. Ndërkohë që ne kemi botuar këto dokumente, zoti Mediu ka një preokuptim familjar të rëndësishëm për të cilin e urojmë të dalë me sukses dhe ta kalojë sa më shpejt.
Është kjo arsyeja që ne po e mbyllim këtu debatin për këtë çështje duke marrë si shembull Fatmir Mediun, pasi ka dhe personazhe të tjerë të ngjashëm. Duke mos dashur të ndikojmë në këtë situatë, po i japim fund ilustrimit të përzierjes së politikanëve me botën kriminale, duke publikuar pasaportën ilegale me të cilën Fatmir Mediu i është fshehur drejtësisë perëndimore në përiudhën që ka qenë në kërkim, dhe më pas nga frika e rihapjes së çështjes.
Zoti Mediu është pajisur disa herë me pasaport me identitetin Fatmir Mehdihoxha, përfshi këtu pasaportë të thjeshtë dhe diplomatike. Më poshtë keni pasaportën e zotit Fatmir Medihoxha dhe të dhënat për lëvizjet e tij me këtë identitet të rremë. (Shkrim i marrë nga Gazeta TemA)
