Marrëveshja e njoftuar nga SHBA-të mes Izraelit dhe Libanit, e cila synonte të sillte fundin e konfliktit dhe një fazë të re stabiliteti në rajon, është tronditur që në hapat e parë. Shkak është bërë reagimi i Hezbollahut, i cili e ka kundërshtuar marrëveshjen dhe ka paralajmëruar se do të vazhdojë luftën kundër Izraelit.
Dokumenti me 14 pika parashikonte një tërheqje graduale të ushtrisë izraelite nga disa zona në jug të Libanit, rikthimin e kontrollit të plotë të ushtrisë libaneze mbi territorin dhe çarmatimin e grupeve të armatosura, veçanërisht Hezbollahut.
Një nga pikat më të rëndësishme ishte ndryshimi politik në qëndrimin e Bejrutit, pasi marrëveshja përfshinte njohjen e të drejtës së Izraelit për të ekzistuar dhe synimin për t’i dhënë fund konfliktit mes dy vendeve. Megjithatë, zbatimi i saj u përball menjëherë me pengesa të mëdha.
Hezbollahu, i cili nuk mori pjesë në negociata, e cilësoi marrëveshjen të papranueshme dhe deklaroi se nuk do të heqë dorë nga përballja me forcat izraelite. Ky qëndrim ka vënë në pikëpyetje të gjithë planin për një armëpushim afatgjatë dhe rikthimin e qetësisë në kufirin Izrael-Liban.
Sipas marrëveshjes, tërheqja izraelite do të ndodhte vetëm pas çarmatimit të grupeve të armatosura dhe pasi ushtria libaneze të merrte kontrollin e plotë të zonave kufitare. Por pikërisht çështja e Hezbollahut mbetet problemi kryesor, pasi grupi ka ndikim të madh në Liban dhe refuzon të dorëzojë armët.
SHBA-të kishin parashikuar një rol të rëndësishëm në zbatimin e marrëveshjes, përmes mbështetjes financiare, trajnimit të ushtrisë libaneze dhe mbikëqyrjes së procesit. Washingtoni synonte që fondet për rindërtimin të mos përdoreshin nga grupet e armatosura.
Ndërkohë, Izraeli ka deklaruar se nuk kërkon territore në Liban, por do të vazhdojë veprimet ushtarake nëse sulmet nga Hezbollah nuk ndalen. Dokumenti gjithashtu kufizon rolin e aktorëve të jashtëm, duke kërkuar që asnjë shtet apo grup të mos përdorë territorin libanez për sulme.
Me refuzimin e Hezbollahut, marrëveshja që shihej si një hap drejt paqes tashmë ndodhet në një pikë kritike. E ardhmja e saj mbetet e paqartë, ndërsa tensionet në kufirin Izrael-Liban vazhdojnë të jenë të larta.
14 pikat kryesore të marrëveshjes (që po dështon):
Fund i konfliktit: Izraeli dhe Libani deklarojnë synimin për t’i dhënë fund përplasjes dhe njohin sovranitetin dhe të drejtën e njëri-tjetrit për të ekzistuar.
Tërheqja izraelite: Ushtria izraelite do të largohet gradualisht nga disa zona në jug të Libanit.
Rikthimi i kontrollit libanez: Ushtria libaneze do të marrë kontrollin e plotë të territorit dhe kufirit.
Çarmatimi i grupeve të armatosura: Parashikohet çarmatimi i Hezbollahut dhe i çdo grupi tjetër jashtë kontrollit të shtetit.
Hezbollahu, pika më e vështirë: Marrëveshja nuk e përmend drejtpërdrejt grupin, por kërkon çarmatimin e tij përpara tërheqjes së plotë izraelite.
Siguria në kufi: Synohet që banorët e zhvendosur të kthehen në shtëpi dhe të shmangen sulmet e reja.
Roli i ushtrisë libaneze: Forcat libaneze do të forcohen me ndihmën e SHBA-ve dhe partnerëve ndërkombëtarë.
Mbështetja amerikane: SHBA-të do të mbikëqyrin zbatimin e marrëveshjes dhe do të ndihmojnë me fonde për rindërtimin.
Ndalimi i sulmeve: Izraeli thotë se do të ndalojë operacionet ushtarake nëse ndalen sulmet nga Hezbollah.
Pa ndikim nga Irani apo aktorë të tjerë: Libani nuk do të lejojë përdorimin e territorit të tij për sulme nga grupe apo shtete të tjera.
Mundësi për forcë ndërkombëtare: Parashikohet mbështetje nga vende arabe dhe ndërkombëtare për të parandaluar rikthimin e milicive.
Rindërtimi i Libanit: Synohet krijimi i një Libani të sigurt dhe nën kontrollin e plotë të shtetit.
Mbikëqyrje e vazhdueshme: SHBA-të dhe partnerët do të monitorojnë zbatimin dhe përdorimin e fondeve.
Paqja nuk ka afat të caktuar: Nuk u vendos një datë përfundimtare, pasi procesi varet nga zbatimi i kushteve dhe çarmatimi i Hezbollahut.
