Nga Alfred Peza
Humbja e 25 prillit i ka ndarë opozitarët në dy grupe të mëdha, që dallojnë nga njëra tjetra, për shkak të dy rrugëve të kundërta që “zëdhënësit” e tyre i propozojnë Lulzim Bashës për të ndjekur.
Grupi i parë, që është edhe më i vogël por më agresiv dhe i zëshëm, përbëhet nga ata që e duan tani e tutje Lulzim Bashën një lider akoma edhe më radikal, sesa ishte në dy vitet e fundit pasi u dogjën mandatet e deputetëve të opozitës. Ata janë për thellimin e opozitarizmit ekstrem, jashtë sistemit politik e demokratik të vendit, duke e përshkallëzuar atë pa asnjë limit.
Këta “skifterë” publikë kryesisht afër Sali Berishës dhe Ilir Metës, duke ndjerë rrezikun nga nisma e Parlamentit për shkarkimin e Presidentit dhe kërkesën e SPAK për rihapjen e hetimeve për çështjen “Gërdeci”, kanë shkuar deri atje sa i kanë kërkuar Lulzim Bashës që të ndërpresë marëdhëniet jo vetëm me Edi Ramën, PS, Parlamentin e ri në shtator e për rrjedhojë edhe mosnjohjen e zgjedhjeve. Por, ata kanë kërkuar deri dhe ndërprerjen e marrëdhënieve të opozitës, me SHBA dhe BE!
Nga analiza që ky grup i bën humbjes në zgjedhjet e 25 prillit, ata nuk e shohin të keqen brenda opozitës, PD dhe lidershipit të saj apo tek elementët politikë, organizativë dhe elektoralë. Përkundrazi. Ata e shohin të keqen pikërisht tek fakti se përse rruga radikale përmes modelit antistem nuk u çua deri në fund.
Ata habiten se përse Lulzim Basha lejoi zhvillimin e zgjedhjeve lokale të 30 qershorit 2019, pavarësisht se SHBA kërcënoi se do ti shpallte PD dhe LSI “organizata terroriste”? Apo se përse opozita pranoi që të ulej në Tryezën e Këshillit Politik për reformën në elektorale? Pse hynë në zgjedhjet e tri javëve më parë, pa u plotësuar kushti i kahershëm për largimin e Edi Ramës dhe krijimin e një qeverie teknike për ta çuar vendin pas kësaj drejt kutive të votimit?
Të japësh leksione nga mediat, është gjëja më e thjeshtë në këtë botë, siç bëjnë rëndom tifozët që ulërasin se përse mbrojtësit e ekipit të tyre nuk ia thyejnë këmbët Ronaldos, Messit, Neymarit, Lewandowskit e kështu me radhë, por i lënë që tu shënojnë gola! Një katekorie të tillë është e kotë që tu kujtosh se nëse shkelen rregullat e lojës deri në këtë pikë, atëherë Lulzim Basha nuk mund të jetë më një lider politik. Sepse demokracia ka semaforët e saj dhe aty nuk mund të hysh me të kuqe, vetëm sepse kështu u intereson disave!
Grupi i dytë, është më i madh në sasi dhe për rrjedhojë, edhe më i shumëllojshëm në mendimet e veta. Ata i bashkon dëshira e përbashkët që opozita të dalë sa më parë nga kriza paszgjedhore, e të nisë të riorganizohet që tani për betejën elektorale të radhës pas dy viteve për pushtetin lokal dhe më pas për atë të zgjedhjeve të përgjithëshme parlamentare të 2025.
E vetmja gjë që përjashton ky grup në mënyrë kategorike, ose nga frika ose se ashtu e mendojnë vërtetë, është ta shohin të keqen e shkuarjes së PD nga humbja në humbje prej 5 palë zgjedhjesh radhazi, tek figura e Sali Berishës. Dëgjon prej tyre çdo gjë racionale apo iracionale, të principtë apo të paprinciptë, logjike apo alogjike…, por vetëm një gjë nuk keni për ta dëgjuar kurrë: Që ndryshimi të nisi nga ikja e Sali Berishës.
Me 6 744 votat përsonale të siguruara, Sali Berisha e ka parë veten të 17-tin në listën e 36 deputetëve që prodhoi qarku i Tiranës. Ose e thënë ndryshe, lideri historik u rendit i pari…, në gjysmën e dytë të listës. Tregues se ai gëzon çdo ditë e më pak mbështetje nga votuesit e thjeshtë, përfshi edhe ata të djathtë, ndërkohë që vijon ta ruaj kontrollin e lidershipit brenda partisë.
Ai ende nuk është prononcuar, duke lënë të kuptohet se edhe këtë radhë do mbrojë të emëruarin prej tij në krye të PD Lulzim Basha, nga kritikët që po i bëjnë presion për tu larguar. Lulzim Basha e ka shpjeguar edhe vetë në librin e tij, se përse ndryshe nga Edi Rama që e bëri me Fatos Nanon, nuk zgjodhi rrugën e “vrasjes së babait të tij politik” për ti patur duart e lira për të ndërtuar lidershipin e tij. Këtu fillon dhe mbaron diskutimi për grupin e dytë, pra të atyre që presin që pas kësaj, Lulzim Basha ti rikthejë në pushtet!
Çdo gjë që do të bëjë Lulzim Basha në të ardhmen, nuk do të ketë asnjë vlerë nëse ai nuk e nis përpjekjen e tij të re për ta rikthyer PD në pushtet, duke larguar nga skena Sali Berishën. Përndryshe mos i kërkoni Lulzim Bashës që të fluturojë si “shqiponjë”, kur ai jo vetëm që nuk ka “krahë”, por ia presin rregullisht edhe “kthetrat”!
