Nga Mero Baze/
Lëvizja Socialiste për Integrim është duke bërë atë që di të bëjë më mire. Ta bëjë të ndjehet i pasigurtë, aleati i vet me të.
Partia Demokratike është nën presion një vit para zgjedhjeve lokale, për të qetësuar LSI-në, nëse do jetë në aleancë me të, apo jo, dhe nëse po, atëhere gjërat duhet të vendosen qysh tani.
Ka shumë njerëz që e konsiderojnë këtë një përpjekje për të poshtëruar Partinë Demokratike. Ka të tjerë që mendojnë se LSI e bën të ndalë hemoragjinë e rrjedhjes së mundshme të elektoratit drejt Partisë Socialiste. Por në fakt, fuqia e LSI dhe aftësia e saj për të negociuar varet pikërisht nga kjo mënyrë e të bërit politikë. E vetmja armë e fortë politike e LSI-së, ka qenë gjithnjë të qënit e pasigurtë për aleatin e vet.
Nëse ka një gjë që e karakterizon aleancën katërvjeçare të LSI, me Partinë Socialiste, është pikërisht fakti që socialistët nuk ishin të sigurtë asnjë ditë, nëse e kishin aleat LSI-në, apo jo. Sapo gjërat dukeshin sikur ishin në rregull, gjithmonë shfaqej një sinjal pasigurie, një krizë, një mos-komunikim, një thirrje për largim nga koalicioni etj. Për katër vite, së pak dy herë në vit, koalicioni ka qenë gati për t’u prishur, dhe shpesh jo vetëm për faj të LSI-së, por për shkak të stilit të saj, të mos dhënies siguri për aleatin. Krijimi i pasigurisë për Edi Ramën ka qenë sport ditor i çdo figure politike të LSI-së.
LSI e konsideron dobësi të saj, biles shfrytëzim të saj, nëse aleati i saj ndjehet i qetë, duke e llogaritur atë si numra të thjeshtë.
Falë kësaj mjeshtërie, ata e bënë Partinë Socialiste, që një vit para zgjedhjeve, të përsëriste çdo muaj thirrjen për t’u ulur për marrëveshjen e re, dhe asnjëherë nuk e morën atë përgjigje. Falë këtij shantazhi ku e futën PS-në, në muajin e fundit para afatit të koalicioneve, ku nga një anë LSI ndizte zjarrin në çadër dhe nga ana tjetër ngrohte gjellën në zyrat e qeverisë, Ilir Meta arriti të marrë postin e presidentit dhe nja dhjetë deputetë në listën pritëse të PS-së, duke u bazuar në skenarin që do hynin në zgjedhje pa opozitën kryesore. Ishte e vetmja javë që mund t’i merrte këto, falë talentit se si i futi dy palët në luftë për të marrë gjërat e veta. Një javë më pas, nuk do merrte asgjë.
Sapo e siguroi këtë, LSI i doli përballë PS-së, duke ju bashkuar opozitës dhe duke konsideruar që nuk do të kishte marrëveshje për zgjedhje, nëse nuk realizoheshin kërkesat e tyre.
Ishte ky shantazh final, darka ku Petrit Vasili, Shpëtim Idrizi, Agron Duka, Vangjel Dulja dhe Lulzim Basha u bënë bashkë përballë Edi Ramës, që e ktheu Edi Ramën në identitet dhe me një palë tuta dhe një dorë në qafë Lulzim Bashës, zhbllokoi situatën dhe mori i pastër zgjedhjet i vetëm.
Është kjo që LSI po bën tani dhe me Partinë Demokratike. Në ditët më të këqija të Lulzim Bashës, ku ai nuk mbledh dot faturat, se si ka shpërndarë lekët për fushatë, LSI po përpiqet t’i tregojë se ka dhe alternativa të tjera. Biles duke përdorur dhe shtypin më afër PS-së, por dhe lobe ndërkombëtare të afërta me të dy palët. Ata janë realisht duke lobuar për një garanci të re nga socialistët për koalicion.
E gjithë kjo synon futjen nën presion të PD-së para zgjedhjeve, dhe mbi të gjitha, për të mbajtur me shpresë elektoratin e vet, se gjërat po ndryshojnë.
Nuk janë duke bërë asnjë mëkat. Po bëjnë atë që dinë të bëjnë më mirë. Biles këtu, më shantazhues se zërat e LSI-së, është indiferenca e PS-së, e cila bën sikur nuk e ka mendjen tek ajo që po ndodh. Kjo e shantazhon dhe më shumë Lulzim Bashën, i cili LSI-në e ka kthyer në identitet të mundësisë së ardhjes në pushtet.
Nga e gjithë kjo do të kemi dy rezultate. I pari dhe më i pritshmi, është futja në panik e Lulzim Bashës, për ta detyruar atë të shkojë përsëri tek vendimi ekstrem për të mos hyrë në zgjedhje, dhe LSI pastaj të përpiqet të negociojë këtë krizë “me qetësi dhe dashuri”, për t’u thënë socialistëve, se jeni në dorën time, nëse e doni opozitën në zgjedhje.
Rezultati i dytë më i butë, do të jetë që Lulzim Basha t’i thërrasë që tani, e t’u tregoj pjesën që do t’u japë. Në të dy rastet janë duke bërë politikën e tyre dhe askush nuk ka të drejtë t’i paragjykojë për mungesë morali.
Nëse herën e parë, Basha dhe Rama ja dolën këtij shantazhi, duke u bërë bashkë kundër LSI-së, tani janë të dënuar ta përballojnë këtë shantazh ndarazi. Basha duke u treguar se është gati të shkojë në luftë edhe pa ata, ndërsa Rama duke treguar se nuk është gati të fillojë përsëri të marrë ilaçe për dhimbje koke, nga aleanca me ta.
