Nga Ben Andoni
Prej disa javësh, një grup njerëzish të Partisë Demokratike po kërkojnë të reformojnë këtë formacion, përmes një Lëvizje, e cila duhet thënë se ka qasje të mirë. Kudo që shkon, Salianji dhe shpura e tij ka ngazëllim mes demokratësh të PD-së. Aksioni tregon se ndryshimin e duan me të gjithë qenien e tyre, ndërsa lënia në opozitë prej më shumë se një dekade i ka tulatur. Është e vetëkuptueshme se Qendra nuk “e përfill” këtë aksion në formë lëvizje model “Foltore”. Zoti Berisha i pyetur për Foltoret dhe Salianjin si kandidat, ka përsëritur se është vetëpërjashtuar. Të tjerët s’janë jashtë kësaj logjike, duke përmendur rregullin dhe statutin. Kjo skizmë e re brenda PD-së po e tregon Salianjin jo vetëm me ambicie por edhe shumë të kalkuluar në lëvizjet e tij në terren. Duke përfaqësuar të rinjtë, ai po kanalizon një frymë, e cila do jetë e vështirë që të menaxhohet nga “SHQUP”. Po ndërsa pjesa e njerëzve të rehatuar dhe afër Berishës e kanë neglizhuar dhe japin mesazhe kinse indiference, ka gjithnjë e më shumë frymë mes demokratëve, e cila kërkon katarsisin e vërtetë. Tryeza e fundit e tregoi fare hapur këtë, anipse demokratët e vërtetë ende nuk po zgjohen. Ata po shtojnë zonën gri. E para sepse kjo lëvizje që përfaqësohet nga Salianji, nuk i kuptohet realisht se cili e mbështet realisht ndër emrat e njohur të PD-së dhe që është gati të sakrifikojë. Dhe, e dyta, që mund të ishte e para më mirë, kjo Lëvizje nuk ka një dokument në formë traktati publik për objektivat, si edhe përshkrimin e realitetit të sotëm të PD-së.
Është e vërtetë se një parti që ka dy zgjedhje të përgjithshme që nuk bën analiza nuk mund të procedojë me veprime realisht staturore logjike. Në këtë vazhdë, kujtojmë se Alimehmeti që ishte ndër të parët që u shpreh hapur dhe ishte në krah të Salianjit, tashmë duket periferik, kurse emrat e tjerë janë të padukshëm. Një Lëvizje nuk mund të përfaqësohet nga një i vetëm, por një i tillë syresh mund të jetë zëri retorik i saj. Shqiptarët e politikës duan të shohin se cili i drejton dhe cilët janë njerëzit përreth tij që mund të ngrenë një frymë. Dhe, sa mund t’u besohet. Megjithatë dhe me këtë handikap demokratët e bazës, prej kohësh të mënjanuar realisht, i mirëpresin. Qoftë Foltoret “Salianji” dhe qoftë Foltoret “Berisha”. Tani lufta bëhet me numra pjesëmarrje, jo me numra personalitetesh që mund të çojnë para ide të tilla. Dhe, sa i përket dokumentit përfaqësues, ai shërben si tapi e një lëvizje. Traktati mobilizon, të detyron dhe mbi të gjitha të frymëzon. Në rast se do të vazhdojë kështu Lëvizja do mbetet thjeshtë një skizmë që herët ose vonë do të marrë goditje nga vetë egoja e saj. Spinoza, në kohë dhe hapësirë mendimi tjetër, e shpjegonte skizmën në një karakter tjetër, por që i shkon logjikës së sotme politike…qoftë dhe asaj shqiptare të këtyre ditëve: “Skizmat nuk burojnë nga dashuria për të vërtetën, e cila është një burim mirësjelljeje dhe butësie, por më tepër nga një dëshirë e tepruar për supremaci”. (Javanews)
