Nga Ben Andoni
Në morinë e lajmeve të fundjavës ka kaluar pothuaj pa dukje një lajm, i cili fillimisht u bë i njohur nga media kosovare për numrin e fundit të organizatës terroriste ISIS, lidhur me publikimin e numrit të radhës, që korrespondon me edicionin e 14-të të revistës së tyre Dabiq. Vendi kryesor, siç mund të merret me mënd, lidhet me personat që kryen sulme terroriste në Belgjikë, shkrim ky që është përkthyer edhe në shqip. Shkrimi është në stilin e zakonshëm të propagandës plot me ditirambe dhe kundër qafirëve, jeta e të cilëve është fare kot para myslimanit.
Shqetësimi i një njeriu të zakonshëm është i arsyeshëm së pari prej botimit të tij në mediat tona; e dyta, që personalisht më duket më shqetësuese është përdorimi i shqipes.
Në një vëzhgim historik, me kalimin e kohës, shqipja e ISIS-it është përmirësuar dukshëm, pra nga ajo e fillimit me struktura fjalish gati pakuptim në një shqipe të kuruar boll mirë. Fakt, i cili do të thotë se: njerëzit që lidhen me këtë medium të organizatës janë tejet më të kulturuar dhe përveç kësaj kanë njohuri të mirë dhe të kultivuar të gjuhës shqipe. Për më tepër, përdorimi i standardit është shumë më i saktë sesa i shumë kolegëve nga Shqipëria dhe vendeve shqipfolëse.
Ky indikacion të bën të mendosh se megjithë propagandën që bëhet ndaj ISIS-it për mosbashkimin me të, njerëzit e ndryshëm që janë të indoktrinuar pas kauzës së tyre nuk druhen, madje edhe në këto nivele edukimi. Një zë dyshues mund të thotë se ata i redaktojnë shkrimet në distancë dhe tashmë mundësia e lidhjeve falë rrjeteve sociale ua mundëson, por sërish kjo është një shenjë e keqe për luftën ndaj ISIS-it, që nuk po njeh fund.
Dhe, megjithë goditjet e mëdha që po merr dhe prishjen e shumë ekuilibrave ndërkombëtarë, ISIS-i po përpiqet të përkryhet në aspektin e propagandës, duke i marrë shteteve që pretendojnë se luftojnë ndaj tyre, një fashë të njerëzve, e cila nuk ka më shpresë në politikat sociale, e më shumë akoma po përfiton hapur në politikat e sotme me të rinjtë, që po ndihen gjithnjë e më keq nga propagandat boshe të qeverive ballkanike që ofrojnë vetëm retorikë por jo vende pune.
Ndaj, përdorimi i mirë i shqipes, është një lajm i keq për institucionet e sigurisë kombëtare fillimisht, që duket se ende nuk kanë akses në kanalet e tyre; dhe e dyta, që për nga rëndësia mund të jetë dhe e para, nga dështimi i politikave qeveritare për të rinjtë, të cilët realisht nuk kanë punë dhe asfare shpresë dhe që manipulohen tashmë fare lehtë.
