Nga Armando Meta/
PD dhe partitë e vogla të opozitës deklaruan dje se kanë unifikuar qëndrimet e tyre, lidhur me qëndrimin që do të mbajnë në raport me zgjedhjet parlamentare të 2017. Për këtë qëllim sot krerët e partive të vogla kanë zhvilluar edhe një takim me ambasadoren e BE-së në Tiranë, Romana Vlahutin, ku përfaqësuesit e opozitës kanë deklaruar sërish qëndrimet e tyre për 5 kushtet e vëna për zgjedhjet e 2017, të cilat, nëse nuk plotësohen qëndrimet e tyre, bashkë me PD, shkojnë nga bojkoti i Kuvendit, veprime esktra parlamentare e deri në bojkot të zgjedhjeve. Pesë kushtet e opozitës janë: 1. votim elektronik dhe numërimin elektronik, 2. Reforma e financimit të partive, 3. kufizimin e shpenzimeve në fushatë, 4. barazinë në aksesin mediatik, 5. mospërdorimin e burimeve të shtetit në kundërshtim me ligjin.
Mjafton një vështrim i shpejtë i listës së kushteve, për të kuptuar lehtësisht se Basha më shumë se një koalicion që synon fitimin e zgjedhjeve në 2017, po synon zgjerimin e një koalicioni për të bojkotuar zgjedhjet. Pa dashur të analizojmë me pikë e presje të 5 kushtet, të cilat PD dhe aleatët e saj i konsiderojnë “të panegocieshme”, mjaftojnë disa prej tyre për të kuptuar se në thelb ato më shumë janë sebepe për të mos hyrë në zgjedhje. Së pari, në një tryezë negociatash nuk mund të ulesh me kushte “të panegociueshme”. Që kur thua të panegociueshme, është joserioze të pretendosh të negociosh për ato që i quan “të panegociushme”. Partitë e vogla përreth PD-së nuk kanë asnjë peshë elektorale. Deputetët e krerëve të partive të opozitës, janë thjeshtë produkte të listës së deputetëve të PD-së. Ndaj që në krye të herës “kërcënimet” e tyre nuk kanë asnjë peshë e aq më pak të merren në konsideratë. Në këtë rast ato thjeshtë shërbejnë si megafon të kushteve të PD-së.
Së dyti, kërkesa e “panegociueshme” për votim elektronik thuajse është irreale, pasi një praktikë e tillë është provuar në shumë shtete 100 herë më të zhvilluara se Shqipëria se ka qenë e dështuar dhe se vendet që e eksperimentuan i janë kthyer sërish votimit manual. Përpjekja për të shumëfishuar votat nëpërmjet akrobacive virtuale është mëse e dukshme, në mungesë të votave reale në elektorat. Votimi elektronik do të ishte një formë shumë e mirë për të shtuar fluksin e pjesëmarrjes në zgjedhje, por në realitetin shqiptar tingëllon tërësisht i pamundur si përsa i përket teknologjisë ashtu edhe sa i përket kontrollit për ta ruajtur votimin nga abuzimet e manipulimet.
Një pikë tjetër është reforma e financimit të partive. Për hir të së vërtetetës financimi i partive është ana më e errët e partive politike në Shqipëri, ku të gjitha rezultojnë se janë ushqyer me fonde nga kanale mjaft të dyshimta dhe asnjëherë nuk i kanë treguar xhepat. Mjafton të shikosh fushatat dhe shpenzimet për to, për të kuptuar një fakt të thjeshtë që partitë politike kanë marrë para në rrugë të ndryshme dhe kurrë nuk i kanë deklaruar. PD për vite me rradhë ka qenë kampione në këtë drejtim ashtu si edhe LSI e PS. Reforma e financimit të partive është pika më serioze e kësaj platforme të opozitës, e cila duhet marrë në konsideratë, jo në mënyrën sesi është shkruar, por në mënyrën sesi duhet hartuar nga e para e më pas të zbatohet seriozisht. Mjaftojnë disa elementë të kësaj platforme për të kuptuar se ajo është thjeshtë një platformë për të legjitimuar bojkotimin e zgjedhjeve të 2017, përsa kohë ajo platformë mbrohet nga PD dhe aleatët e saj se është e “panegociueshme”.
