Nga Artur Ajazi
“Në rast se, mblidhen edhe njëherë njerëz para SPAK-ut, unë do të bëj antimiting”. Këtë kërcënim e ka bërë 2 ditë më pare kreu i PD Sali Berisha. Njeriu që ka thyer çdo lloj mase arresti (sikur të ishte Zoti vetë) nga organet e hetimit, njeriu që ka sot të paktën 2 dosje penale që po hetohen nga drejtësia e re, dhe njeriu që në 34 vjet ka sjellë jo pak trazira në këtë vend.
Ai me patjetër kërkon trazira edhe para zgjedhjeve. Rasti i Mul Nokës në Parlament të enjten e kaluar, ishte sinjali i parë, i asaj që paranjofton Berisha. Partia Demokratike, simbolizon në Shqipëri, doktrinën e dhunës dhe do të mbahet mend gjatë si partia që ka qeverisur në mënyrën më kriminale në vend. Dalja nga arresti shtëpiak, e bëri Berishën me “fletë”.
Konferenca shtypi, dalje mes selisë, shesheve dhe bulevardit, deklarata të pakontrolluara dhe aspak politike, që ndjellin rrëmuja dhe trazira, sidomos para zgjedhjeve. I duhet një alibi, një shkak, një rast i mirë, ku të kapet, ku ta shfrytëzojë për të futur vendin në kaos. Duke e ditur fatin e asaj partie edhe në 11 Maj, duke parandjerë humbjen e sigurtë, Berisha po përpiqet të sjellë amulli, anarshi, dhe pse jo edhe raste ekstreme për të njollosur zgjedhjet.
Mjafton të kujtojmë grupet paramilitare të asaj partie në zgjedhjet e kaluara, për tu mjaftuar në nxjerrjen e konkluzionit se, ai po kërkon prishjen e zgjedhjeve.
Është e vetmja mënyrë e duhur, për të legjitimuar postin e kryetarit të partisë pas humbjes. Besoj se, as Belindi dhe as Gazi, dhe shumë të tjerë, nuk do të duan që pas humbjes, Berisha të vazhdojë të mbajë më postin e kryetarit të PD. Skenarin e ka gati, mjafton një “shkëndijë”, për të krijuar situata kritike për stabilitetin e vendit. Roli i tij si nxitës i trazirave, apo dhe roli i sejmenëve të tij në Parlament dhe bulavarde, duhet të mos anashkalohen nga strukturat ligjzbatuese.
Shqipëria nuk mund të mbetet peng i një njeriu që është nën hetim dhe nën gjykim, as i një partie, e cila ka si busull drejtimi, dhunën, mashtrimin, dhe anarshinë. Edi Rama duhet të mos tolerojë më, zgjatimin e veprimtarisë antiligjore të një kryetari partie, që u ka sjellë shqiptarëve në 34 vjet, veçse halle, probleme, dhe telashe jetësore. KQZ-ja gjithashtu nuk duhet ti bindet në asnjë moment, kërkesave dhe vullnetit imponues të një partie të shkërrmoqur politikisht. Mbetet detyrë e organeve ligjzbatuese, të dëgjojnë zërin e qytetarëve që apelojnë për frenimin e tendencave të tilla, nga një parti politike, që vazhdimisht ka vënë në rrezik stabilitetin e vendit, dhe jo vetëm.
