Kryepeshkopi Joan ka rrëfyer rrugëtimin e tij shpirtëror dhe vendimin për t’iu përkushtuar Kishës Ortodokse në Shqipëri, duke theksuar se thirrja për t’i shërbyer Zotit dhe vendit të tij ishte më e fortë se çdo mundësi materiale jashtë atdheut.
Ai tregoi se prindërve ua kishte bërë të ditur vonë vendimin për t’u bërë murg dhe prift. Edhe pse ata nuk ishin kundër, frika dhe meraku ishin të mëdha për shkak të kohës së vështirë.
“Prindërve ua kam treguar shumë vonë dhe ato nuk ishin kundra asaj gjëje por meraku i prindërve është gjithmonë i madh dhe në atë kohë frika ishte shumë e madhe por besoj na ka ruajtur Perëndia sepse at Kozmai ka bërë gati 3 mijë kurora në atë kohë. Unë them shpesh se diçka që hap zoti nuk mund ta mbyllin njerëzit”, theksoi Fortlumnia e tij Joan.
Në vitin 1990, ai u largua nga Shqipëria dhe fillimisht shkoi në Itali, pa menduar se rruga e tij do ta çonte drejt Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
“U largova në vitin 1990, fillimisht shkova në Itali. Nuk e kisha menduar asnjëherë që do të shkoja në Amerikë. Shkova në Amerikë si azilant në atë kohë me mendimin se atje ishin dy shkolla teologjike ortodokse. Nuk kishte shumë kandidat për priftërinj por unë i thashë në atë kohë nëse do hapej kisha në Shqipëri unë do të kthehem. At Artur më ndihmoi dhe fillova studimet dhe ishte një përvojë shumë e rëndësishme dhe kur mora vesh që kisha ishte hapur mendova që të kthehem”, theksoi ai.
Sipas Kryepeshkopit Joan, Amerika nuk kishte nevojë për të, ndërsa Shqipëria po. Gjatë studimeve, ai u angazhua edhe në organizimin e bibliotekës së Fan Nolit dhe u njoh me figurën e Anastas Janullatosit, i cili më vonë do të bëhej Kryepeshkop i Shqipërisë.
Në vitin 1993, ai u kthye përfundimisht në Shqipëri dhe nisi punën si pedagog në seminarin teologjik në Durrës, duke e konsideruar këtë kthim si përmbushjen e thirrjes së tij të vërtetë për shërbesë dhe kontribut ndaj vendit.
“Në Amerikë nuk kishte nevojë për mua, ndërsa vendi këtu kishte nevojë, gjërat që mund të më jepte Amerikaunë nuk i doja. Nuk doja pasuri, as komoditete etj. Arsyeja pse unë doja të bëhesha murg dhe prift ishte pikërisht për ti shërbyer zotit. Thirrja e vërtet është ti përgjigjesh nevojave që ka një vend aq sa mundesh. Gjatë kohës që isha student një program që kishim me at Artur ishte të organizonim bibliotekën e Fanolit, dhe në atë kohë kisha dëgjuar se në Shqipëri kishte ardhur një emisar, një nga profesorët më të dëgjuar në shkollën ku isha unë më tha ishte një mik i tij i vjetër dhe më tregoi për aftësitë dhe punët e Anastas in. U ktheva në momentin kur u bë frymëzimi i kryepeshkopit për një muaj dhe në 1993 u ktheva përgjithnjë dhe fillova punë si pedagog në seminarin tonë në Durrës”, tha kryepeshkopi Joan.
