Nga Alfred Peza
Nëse nuk do të ishte lajmi i dekretit të Presidentit të Republikës Ilir Meta për ti dhënë shtetësinë shqiptare Kreut të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, Anastas Janullatosit, me siguri që Krishtlindjet e këtij viti do kishin më pak politikë brenda. Kjo për arësyen se edhe vetë liderët tanë ndoshta e kanë kuptuar më në fund se e kanë tepruar, ndaj nuk kanë qenë edhe aq aktivë, për të dalë me çdo çmim në çdo media me këtë rast. Por edhe vetë mediat, e kanë mësuar se njerëzit, kanë nevojë për gjëra më atraktive në orët dhe ditët e pushimit të festës.
Gjithësesi dozën tonë të politizimit në këtë festë të shenjtë, e kemi eksportuar me sukses atje ku ajo festohet ndoshta më shumë, për shkak të raportit me fenë dhe traditën më të hershme vijuese. Në Greqi. Atje ku lajmi për marrjen e shtetësisë shqiptare nga Kryepeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë, u përjetua gati gati si në një ekstazë kolektive. Si nga liderët kryesorë politikë të vendit, ashtu edhe nga komuniteti i fuqishëm ortodoks dhe nga mediat kryesore. Presidenti i Greqisë, pas Janullatosit pritet ti telefonojë personalisht edhe homologut shqiptar, me këtë rast.
Nuk kuptohet mirë pse kaq shumë entuziazëm dhe pse është kaq shumë e rëndësishme edhe për grekët ky dekret, i cili tek ne është përcjellë si një lajm ndër kryesorët e 24 orëve të fundit, por jo si një ngjarje e jashtëzakonshme. Këtu gati gati të gjithë e kanë miratuar në heshtje dhe zërat kundër këtij dekreti të kreut tonë të shtetit, pothuajse diheshin edhe pa u firmosur shkresa zyrtare. Sepse ato kanë qenë konsistentë në qëndrimet e tyre të afishurara prerazi kundër Janullatosit vetë, por edhe detyrës e misionit të tij në Shqipëri, që në krye të herës.
Ilir Meta nuk e fshehu përpara kamerave, shijimin e kënaqësisë së të qenurit në fokus të vëmendjes publike për këtë rast. Janullatosi gjithashtu e krahasoi dekretin me verën që sa vjen dhe bëhet më e mirë. Por kjo nuk e ka ndihmuar aspak siç e do edhe detyra e Tij në fakt, që meshën ta mbajë në gjuhën shqipe. Ka vijuar ta mbajë sërisht në greqisht, edhe në mesnatën kur do të gdhihej për herë të pare, si qytetari më i ri i këtij vendi. Por tashmë edhe kjo, pak rëndësi ka, për aq kohë sa nuk u zbatua në 25 vitet e shkuara.
Edi Rama prej gati një jave e ka limituar aq shumë praninë e tij publike, sa gati gati ka dalë nga fokusi i medias dhe opinionit publik. Ndaj, edhe për festën e Krishtlindjeve, ishte i pranishëm me urimin e tij të thjeshtë, si edhe shumë protagonistë të tjerë të jetës politike të vendit. Edhe Lulzim Basha ka bërë shumë kujdes që të qaset më së shumti me profilin e familjarit, sipas traditës së kësaj feste, sesa me atë të një lideri politik shqiptar tipik. Sikundër Gramoz Ruçi ka mbajtur thjeshtë pozicionin publik sipas asaj që parashikon protokolli i shtetit për të në këto raste. Ndërkohë që ministrat e qeverisë, pothuajse kanë qenë inekzistentë, me përjashtim të Erion Veliajt që u pa në një intervistë të programuar më parë, në Top Channel.
Nëse kjo qasje e këtyre orëve të festës së Krishtlindjeve do të përsëritet edhe gjatë orëve të festës së ndërrimit të vitit, klasa politike do ti bënte një dhuratë dhe një nder të madh jo vetëm qytetarëve dhe mediave, por edhe vetes. Në mënyrë që të krijohet edhe tek ne më në fund, tradita e mbajtjes së politikës dhe liderëve të saj, jashtë festave familjare dhe gëzimeve kolektive të qytetarëve. Të paktën, tua kursejnë njerëzve protagonizmin e tyre absurd, në fund të vitit. Kanë 360 ditë të tjera përgjatë 2018, që ta bëjnë këtë, madje edhe atëherë kur nuk duhet.(Alpenews.al)
