Kina ka hapur një rrugë të re në komunikimet hapësinore, duke vendosur lidhjen e parë dypalëshe me lazer në një distancë prej më shumë se 400,000 kilometrash.
Eksperimenti, i kryer midis një stacioni tokësor dhe satelitit DRO-A, tregoi se sasi të mëdha të dhënash mund të transferohen me shpejtësi shumë më të larta se sistemet tradicionale me mikrovalë.
Testi, i cili u bë pas më shumë se një viti testimesh në orbitë, është një hap i rëndësishëm për Kinën, ndërsa teknologjia e komunikimit me lazer lëviz përtej aplikacioneve të orbitës së ulët të Tokës në mjedisin Tokë-Hënë. Sistemi arriti 1.25 Mbps në komunikimin Tokë-hapësirë dhe 100 Mbps në drejtimin e kundërt.
Dallimi shihet më lehtë kur flasim për imazhe dhe të dhëna shkencore. Sipas Akademisë Kineze të Shkencave, një imazh 8K i sipërfaqes hënore kërkon rreth 4 deri në 5 minuta për t’u transmetuar nëpërmjet një lidhjeje konvencionale me mikrovalë 5 Mbps.
Me një lidhje lazeri 100 Mbps, kjo kohë mund të reduktohet në rreth 12 sekonda. Ky është një krahasim që tregon aftësitë e teknologjisë dhe nuk do të thotë që çdo skedar 8K do të transmetohet domosdoshmërisht në saktësisht 12 sekonda.
Eksperimenti u krye si pjesë e programit të eksplorimit DRO (Orbita e Distancës Retrograde) të Kinës. Sateliti DRO-A ishte i pajisur me një ngarkesë të veçantë komunikimi me lazer, ndërsa objektet tokësore të Akademisë Kineze të Shkencave morën përsipër transmetimin, pritjen dhe monitorimin e rrezes.
Problemi i madh, megjithatë, ishte vetë distanca. Në më shumë se 400,000 kilometra, edhe një devijim i vogël në drejtimin e rrezes mund të shkaktojë një gabim të madh në vendin ku do të mbërrijë ajo. Studiuesit duhej të llogaritnin orbitën e satelitit, shtrembërimet e teleskopit, thyerjen atmosferike dhe kohën që i duhet lazerit për të arritur objektivin e tij.
Një problem i dytë ishte dobësimi i sinjalit . Pas një udhëtimi kaq të gjatë, lazeri arrin Tokën jashtëzakonisht i dobët, në nivelin e fotoneve të vetme, ndërsa sinjali duhet të dallohet nga zhurma, drita e hënës dhe ndërhyrje të tjera. Për këtë, u përdorën detektorë ultra të ndjeshëm me foton të vetëm dhe algoritme të veçanta përpunimi.
Kina thotë se teknologjia e re mund të luajë një rol të rëndësishëm në misionet e ardhshme me pilot në Hënë, stacionet kërkimore hënore dhe eksplorimin e hapësirës së thellë, pasi misionet e ardhshme do të gjenerojnë gjithnjë e më shumë të dhëna nga kamerat, instrumentet shkencore dhe eksperimentet.
Pra, ajo që aktualisht është një eksperiment me lazer midis Tokës dhe një sateliti mund të bëhet baza për një brez të ri të komunikimeve hapësinore me shpejtësi të lartë, ndërsa njerëzimi kthehet në Hënë dhe rrit praninë e tij në hapësirë.
