Përshtatur në shqip, artikull i Corriere Della Sera
Për të kuptuar mënyrën se si negocion Putini, duhet të kthehemi te Andrei Gromyko, legjendari “Z. Nyet” (që do të thotë “Zoti Jo”), që drejtoi diplomacinë sovjetike nga viti 1957 deri më 1985, duke shërbyer nën pesë sekretarë të përgjithshëm të PKBS-së: Hrushovi, Brezhnevi, Andropovi, Çernenko dhe Gorbaçovi, i cili e shkarkoi atë.
Mësuesi i tij ishte Vyacheslav Molotov, ministri i Jashtëm i Stalinit, i njohur më shumë si “çekiçi” për aftësinë që kishte për të përsëritur të njëjtën gjë pa pushim, pavarësisht kundërshtimeve të bashkëbiseduesve. Molotovi hyri në histori për marrëveshjen famëkeqe të firmosur në vitin 1939 me homologun nazist von Ribbentrop, përmes së cilës Stalini dhe Hitleri u dakordësuan për ndarjen e ardhshme të Polonisë.
Por, siç e pranoi edhe Henry Kissinger, Gromyko e tejkaloi atë për nga aftësia dhe këmbëngulja. “Të negocioje me të pa njohur çdo detaj të dosjes, ishte njësoj si të bëje vetëvrasje”, tha sekretari amerikan i Shtetit në atë kohë.
Mjeshtër i fshehjes dhe dredhisë, në një moment të rrallë sinqeriteti, Gromyko i përmblodhi kështu parimet bazë të taktikës së tij negociuese, sipas shënimeve të njërit prej bashkëpunëtorëve të tij, Oleg Grinevski:
“Para së gjithash, kërko maksimumin, mos ki turp të ekzagjerosh. Kërko edhe gjërat që nuk të kanë takuar kurrë. Së dyti, paraqit ultimatume. Kërcëno me luftë, mos i kurse kërcënimet, pastaj propozo negociata të përshtatura me situatën. Gjithmonë do të jetë dikush, në Perëndim, që do të bjerë në grep. Së treti, sapo të nisin negociatat, mos lësho asnjë milimetër. Bashkëbiseduesit përfundimisht do të të japin një pjesë të asaj që ke kërkuar. Por edhe atëherë, mos firmos: shty më tej për të marrë më shumë dhe ata do të pranojnë. Kur të kesh marrë gjysmën ose dy të tretat e asaj që nuk të takonte, atëherë mund ta konsiderosh veten diplomat.”
