Më pas, në 15 Tetor 2019 Këshilli vendosi që ta shqyrtonte çështjen e hapjes së negociatave pas samitit të Këshillit Evropian në Tetor.

Këshilli Evropian në 17-18 Tetor vendosi që çështjen e zgjerimit ta diskutojë para samitit të BE-Ballkan Perëndimor në Zagreb (Maj 2020).

Në 24 Mars 2020, ministrat e BE ranë dakord për hapjen e negociatave me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut, vendim i cili u mbështet nga Këshilli Evropian në 26 Mars 2020.

Në 22 Qershor ministrat e BE nuk ranë dakord për datën e Konferencës së Parë Ndërqeveritare me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut.

Duket sikur koha në Bruksel ka ecejaket e veta jo lineare, ku perspektiva shtrihet me dekada dhe marrja e nje vendimi për të filluar bisedime zgjat me vite. Për më tepër, edhe pse parimi i negociatave thuhet se është “merita”, u pa që në fakt “çiftëzimi” (coupling) u bë një kriter i ri.

Nëse zgjerimi është prioritet, atëherë ai nuk duhet të zhvendoset nga agjenda Evropiane sa herë ka çështje të reja. Strategjia e besueshme e zgjerimit e Ballkanit Perëndimor duhet të ndryshohet jo vetëm nga aspekti i metodologjisë së vlerësimit të shteteve të asociuara, por edhe të rishikohet nga pikëpamja e mekanizmave të vendimmarrjes së BE.

Ndoshta ka ardhur koha që unanimiteti në çështjet e negociatave, hapjes dhe mbylljes së kapitujve, të zëvendësohet nga shumica e cilësuar, duke evituar kështu ngadalësimin që mund të shkaktohet nga interesat individuale të shteteve të caktuara anëtare.

Ndërkohë që presim që lidershipi i shteteve anëtare të ketë një reagim për këtë vendim, një gjë është e qartë, se Shqipëria nuk heq dorë as nga rrugëtimi i saj Evropian e as nga reformat ndaj vetes.