Rubrika ime në Java “Media Ring” mungoi këto dy javë me arsyen më të bukur në jetën e një gruaje. Kushdo priste që në rikthim të flisja për mëmësinë dhe gjithë problemet që e presin një nënë të përgatitur ose jo, në një ekonomi tregu të pasiguritë e të pakontrolluar si kjo e jona, nuk do të zhgënjehet. Do të ndaj me ju eksperiencën sa shqetësuese aq edhe alarmante të të qenurit konsumator në Shqipëri. Për ata që e kanë provuar mund të duket si një qasje e vonuar për një fakt që ka qenë dhe është përpara syve tanë në mënyrë të frikshme dhe kokëforte.
Ndërsa për atë kategori konsumatorësh që nuk janë shqetësuar shumë se me cfarë e ushqejnë stomakun e tyre, por i kanë ngritur antenat e alarmit me ardhjen në jetë të një foshnjeje kujdesi për të parë origjinën e produkteve, datën e prodhimit, cilësinë, dhe gjithcka lidhet me sigurinë e konsumatorëve, është maksimal. Kisha dëgjuar mikesha që ankoheshin për raportin e zhdrejtë cmim-cilësi të produkteve në tregun shqiptar, por i kam parë përherë me syrin e një gazetareje që cdo shqetësim është e gatshme ta raportojë. Dhe kaq!
Meqenëse në këtë vend raportimi i shqetësimeve kalon padukshëm sa një fllad i lehtë në vapën zhuritëse të këtij mes Korriku, problemet kanë mbetur të pazgjidhura, cilësia është një element i shpallur në kërkim, ndërsa siguria dhe origjina e mallrave që tregtohen pothuajse nuk ekziston. Them pothuajse meqenëse kanë kaluar vetëm dy javë në këtë orvatje torturuese për të gjetur produktin e duhur me sigurinë e duhur ushqimore dhe nuk dua t’i hyjë në hak nëse ka ndonjë syresh ne treg që i plotëson këto kushte. Edhe pse jam e vetëdijshme se është kujdes i tepruar nga ana ime!
Në frigoriferin tim ka pesë lloje të ndryshme qumështi. Nuk jam e apasionuar me koleksionimin e këtij produkti, por është e vetmja mënyrë për të kuptuar cili nga llojet është më pak i dëmshëm për shëndetin. Kështu, një qumësht i prodhuar në Shqipëri për pak më detyroi të rishtrohesha në spital pas erës si kusi a kazan që mbante. Një tjetër qumësht i importuar shënon datë prodhimi muajin Prill 2015 dhe skadencën në Gusht 2015. E imagjinoni vetë se cfarë cilësie mund të pritet prej tij, por të paktën në dallim nga prodhimi shqiptar e ka të shënuar datën e prodhimit dhe skadencës dhe shanset që t’i ketë të vërteta janë të mëdha. Por prodhimin shqiptar kush e certifikon? Laboratorët jashtë standardeve të institucioneve shqiptare që për një bashkish të lehtë jo nga këta dorërëndët që po arrestohen këto ditë, janë gati ta shënojnë datën e prodhimit pas asaj të skadencës?
Janë edhe tri lloje të tjerë qumështi që pres të provoj. Gjithnjë të importit. Nuk po llogaris as cmim e as mundësinë për ta përballuar, por kam frikë se stomaku i një nënë lehonë nuk është aq i stërvitur për eksperimente të tilla. Më kanë sugjeruar edhe variantin e kontaktimit me ndonjë nga shitësit ambulantë të fshatrave përreth Tiranës që sjellin qumështin e lopëve të tyre. Frika dhe pasiguria në produktet e tyre është edhe më e madhe, pasi nuk dihet me cfarë i ushqejnë lopët e tyre, kushtet ku e mjelin qumështin, sigurinë e transportimit dhe gjëra të tilla që për një konsumator të stërvitur ndërkombëtar janë detaje të domosdoshme përpara se të vendosin t’i blejnë.
Kam edhe katër lloje të ndryshme panolinash mbi sirtar. Secila me cmim të ndryshëm nga tjetra në varësi të dyqanit ku është blerë. Dhe nuk janë lirë. Ndryshon vetëm efekti që japin, disa acarojnë lëkurën e foshnjes, të tjera jo. Jam ende në kërkim të llojit më të mirë. Kur ta gjej, nëse e gjej, pa dashur t’i bëj reklamë firmës, do ta ndaj me ju. Në asnjë prej paketimeve të panolinave nuk ka shpjegim në gjuhën shqipe. Tregtohen sic vijnë nga importi, në cdo gjuhë tjetër, përvecse shqip, cka lë të kuptohet se sërish i kanë shpëtuar filtrave të kontrollit të cilësisë dhe sigurisë. Ligji për t’i shkruar në shqip përbërësit dhe elementët kryesorë ekziston. Mungon si në cdo fushë tjetër, zbatimi i tij. Një mirëseardhje e hidhur në një treg që i përngjan një xhungle, ku mbijeton ai/ajo që ka stomakun më të fortë, në të gjitha kuptimet…
