Pas dy javësh tensioni me operacionet amerikane dhe sulmet izraelite, kanë dalë në pah disa pika kritike, disa të parashikuara, por të nënvlerësuara nga Donald Trump, të tjera të lidhura me variablat e çdo lufte.
Ngushtica e Hormuzit
Problemi kryesor i presidentit amerikan është të sigurojë kalimin e lirë në Ngushticën e Hormuzit. Për momentin, iranianët vendosin se kush mund të kalojë i sigurt.
Nuk nevojiten armë të sofistikuara për të penguar transitin në këtë korridor të ngushtë; dronë, mina, raketa, kanotë të vogla janë mjaftueshëm për të krijuar një bllokim. Ndonjëherë mjafton vetëm kërcënimi.
SHBA-të kërkojnë një koalicion aleatësh, por përgjigja shpesh është refuzim ose kujdes i shtuar, sepse çdo përfshirje do të thotë të futesh direkt në konflikt.
Ekspertët thonë se, përveç pastrimit të zonës nga mina, Pentagoni duhet të neutralizojë njësitë iraniane përgjatë bregut dhe brenda territorit të menjëhershëm.
Komanda amerikane kujton se janë fundosur tashmë anije dhe mbi 100 mjete patrullimi. Megjithatë, drejtori i International Maritime Organization, Arsenio Dominguez, paralajmëron se asnjë konvoj nuk garanton siguri 100%, dhe masat ushtarake nuk janë një zgjidhje e qëndrueshme afatgjatë.
Ka rënë sërish në diskutim edhe ideja e një sulmi për të pushtuar Khargun, terminalin kryesor të eksportit të naftës iraniane. Ekspertët nënvizojnë se, me gjithë mundësinë, duhet të llogariten humbjet, dhe se procesi i pastrimit të zonës nga minat në vitet ’90 ka zgjatur muaj të tërë.
Programi bërthamor
Dëmtime janë shkaktuar në disa impiante të programit atomik iranian. Qëllimi mbetet të kontrollohen 400 kilogramë uranium të pasuruar, të nevojshëm për ndërtimin e një bombe.
Sipas Agjencisë Ndërkombëtare për Energjinë Atomike (AIEA), materiali ndodhet në bunkerin e Isfahanit. Për ta marrë, do të duheshin forca speciale të shoqëruara nga ekspertë për trajtimin e materialit. Ekspertët paralajmërojnë për kompleksitetin e një operacioni të tillë dhe nuk duhet nënvlerësuar roli i Gardës Revolucionare.
Shkencëtarët iranianë nuk janë zhdukur plotësisht, edhe pse Izraeli ka eliminuar disa nga më të mirët dhe ka ndërhyrë me sulme kibernetike dhe sabotazhe. Megjithatë, njohuritë nuk janë humbur dhe sulmet mund të shtyjnë regjimin të vijojë projektet e tij bërthamore.
Arsenali ushtarak
Izraeli paralajmëron se sulmet mund të zgjasin 3-4 javë për të shkatërruar industrinë ushtarake iraniane, duke përfshirë fabrikat e dronëve kamikazë, raketave me rreze të gjatë dhe lëndëve djegëse për raketat.
Megjithë dëmtimet, Irani vazhdon të përdorë dronët Shahed dhe ka zgjeruar frontet me milici aleate, duke përdorur atë që kritikët e quajnë “strategjia e kaosit”. Shqetësim krijon edhe zgjerimi i manovrave izraelite në Liban dhe kërcënimi nga Houthit në Detin e Kuq.
Aleatët
Veprimet iraniane kanë trazuar jetën dhe ekonominë e monarkive sunnite të Gjirit, veçanërisht Emiratet dhe qytetin simbol Dubai. Prezenca e bazave amerikane nuk ka siguruar mbrojtje dhe ka krijuar tensione.
Monarkët po diskutojnë për modelin e mbrojtjes, marrëdhëniet me Uashingtonin dhe politikën ndaj Teheranit.
Në të njëjtën kohë, Irani nuk mund të injorojë pasojat ekonomike, pasi Dubai ka rëndësi të madhe për tregtinë dhe financat.
