Nga Armando Meta/
Kanë shkaktuar me të drejtë reagime në komunitetin e gazetarëve deklaratat e kryeministrit Edi Rama, të cilat në thelb përmbanin tone aspak të denja për postin që ai mban. Epitetet fyese që ai përdori janë të papranueshme dhe shumë larg etikës së një shtetari. Nëse media është me standarde të ulta nuk është detyra e një politikani ta nënvizojë këtë, por e opinionit publik, i cili për hir të së vërtetetës është shumë më i ftohtë e shumë më diferencues sa i përket gjykimit të medias, krahasuar me një politikan, qoftë ky edhe kryeministër. Politika nuk mund t’i tregojë medias rrugën nga ku duhet të ecë, si duhet të pyes, si duhet të shkruaj, si duhet ta lexojë nenin 73 pika 2 (i ndryshuar), etj. Media ka gabimet e veta, e shpesh është bajate në shërbimet shpesh korruptive që kryen në favor të mazhorancës, opozitës dhe qeverisë. Por është një e vërtetë e pamohueshme që ajo vijon në pjesën dërrmuese të jetë në favor të publikut edhe kur e tepron me mungesën e profesionalizmit. Ndaj dhe beteja me median është një betejë e humbur për çdo shtetar dhe politikan, qoftë ky kryeministri i një vendi të vogël ballkanik, që nuk ngre hesap në arenën globale, qoftë dhe kur bëhet fjalë për Presidentin e një shteti që mban në duar çelsat e globit.
Nuk është detyra e një gazetari t’i mësojë një politikani, e aq më pak një kryeministri, se si duhet të jetë vijesjellja e tij qoftë në raport me qytetarët, qoftë në raport me zgjedhësit e aq më pak në raport me gazetarët. Misioni i një gazetari është përballja me pushtetin, por edhe me mënyrën se si e përcjell lajmin, pasi nuk është aty për të shërbyer si kabëll nga terreni në redaksi. Nëse ky profesion do të kanalizohej në këtë mënyrë, do të mjaftonte vetëm të çohej teknika dhe këtu merr fund gjithçka.
Nga ana tjetër të jesh gazetar nuk do të thotë se je shenjt. Se t’i ke të drejtën të kritikosh herë me të drejtë e herë pa të drejtë të gjithë dynjanë dhe askush nuk duhet të thotë asnjë germë për punën që bën. Gazetarët, as më shumë dhe as më pak, reflektojnë edhe ata problematikat me të cilat përballet shoqëria shqiptare, mungesën e formimit profesional, autecensurën, punën në kushte shumë të vështira financiare, trajtimin deri dhe si skllevër nga pronarë mediash, të cilët i lenë për muaj me rradhë pa rroga dhe nuk u paguajnë as siguracione minimale, flakjen nga puna se kështu i thotë mendja një mëngjes pronarit të medias apo drejtorit ku punon dhe gazetari s’ka një derë ku të trokasë etj. etj. Por ky është një realitet në të cilin enden sot shumica e shqiptarëve qofshin këta që punojnë në administratën shetërore, qofshin ata që punojnë në ndërmarrje private. E kjo është në realitet Shqipëria që kanë ndërtuar Berisha, Meta, Basha, Rama, të cilëve media vijon t’u lëpihet nga mëngjesi në mbrëmje për çdo gomarllëk që ata mund të shkruajnë në rrjetet sociale, apo për çdo banalitet që prodhojnë nga goja. Këta e ndërtuan profilin e tyre në bashkëpunim me median. Shumë rrallë zgjodhën të përballen me ta sepse ose do pësonin fatin e Bardhok Lalës ose pronarët e tyre do korruptoheshin nga pushteti.
E gjithë kjo situatë ka bërë që profesioni i gazetarit të bëhet gjithnjë e më i parëndësishëm, pa peshë, profesion përtacësh e analistësh nga më gojështhururish, që nuk dalin dot as nga unaza e Tiranës po mblidhen 200 bashkë në Kuvend, duke braktisur misionin e tyre. Të mbyllur në këto skuta, e duke ndejtur gjithë kohës duke ‘përgjuar’ në rrjetet sociale se ç’bën njëri e ç’bën tjetri, kanë lënë shtigje që vetë politikanët të kthehen në gazetarë, duke i bërë lajmet edhe më të pavlera. Nuk është koha për të kthyer kokën pas për të parë se çfarë kanë bërë kolegët e tyre shumë vite në parë në gazetari, që formuan edhe traditën e gazetarisë moderne pas 50 vitesh diktaturë. Por një gjë është e sigurtë se zhvillimet e sotme po e shpërbëjnë edhe atë pak traditë të krjuar në fushën e gazetarisë. Ky është një profesion të cilin e kemi zgjedhur dhe nuk na ka zgjedhur. Nëse kemi bërë këtë zgjedhje është koha të mos e konsiderojmë veten shenjtë, por të përballemi jo vetëm kur na shajnë. Çdo largim nga ky mision e çon gazetarinë drejt shuarjes së plotë. Siç e ka çuar.
