Kryeministri në largim Sébastien Lecornu do të bëjë një deklaratë për shtyp sonte nëse 48 orët e fundit të negociatave të kërkuara nga Presidenti Emmanuel Macron kanë qenë të frytshme, apo nëse Franca mbetet pa qeveri.
Ndërsa priste këtë afat, Lecornu iu drejtua vendit për herë të parë këtë mëngjes, përpara se të fillonte serinë e fundit të konsultimeve frenetike dhe disi të dëshpëruara, veçanërisht me të majtën (duke përjashtuar të majtën radikale të Jean-Luc Mélenchon).
Lecornu përmendi një “lajm të mirë”: të gjitha konsultimet që ai ka zhvilluar deri më tani kanë demonstruar “vullnetin e forcave politike për të pasur një buxhet para 31 dhjetorit të këtij viti, një konvergjencë që distancon perspektivën e shpërbërjes”, domethënë shpërbërjen e Asamblesë Kombëtare dhe përdorimin e votimit të parakohshëm për të zgjedhur deputetë të rinj.
Menjëherë pas kësaj, delegacioni socialist i udhëhequr nga sekretari Olivier Faure mbërriti në Matignon për t’u takuar me Lecornu. Pas bisedimeve, Faure tha se donte “një ndërprerje të situatës” dhe i kishte komunikuar Sébastien Lecornu se donte që socialistët të ishin “arkitektët” e kësaj.
Ndryshe nga shumica e partive të tjera, socialistët nuk mbështesin as dorëheqjen e Macron dhe as zgjedhjet e parakohshme, dhe po bëjnë thirrje për emërimin e një kryeministri të krahut të majtë që merr mbështetjen e të gjithë spektrit republikan për të miratuar ligjin e buxhetit deri në fund të vitit. Kjo është thelbësore për të parandaluar përkeqësimin e mëtejshëm të situatës financiare të vendit, tashmë të mjerueshme me borxhin e saj publik prej 3.4 trilionë eurosh .
Çelësi i formimit të një qeverie të udhëhequr nga socialistët është pezullimi i reformës së pensioneve, e kërkuar nga socialistët si një kusht thelbësor dhe e përmendur të martën në mbrëmje nga arkitektja e reformës kontroverse, ish-kryeministrja Elisabeth Borne. Megjithatë, Lecornu nuk e ka përmendur këtë, dhe Faure thotë se i frikësohet një “ngrirjeje” të thjeshtë të reformës dhe “një forme talljeje”. “Pezullimi i reformës duhet të jetë i sigurt dhe real, dhe garancia më e mirë që kjo të ndodhë është që e majta dhe ekologjistët të thirren në pushtet.”
Megjithatë, sqarimet vazhdojnë, sepse Faure dëshiron të formojë një qeveri “por jo me makronistët, kjo do të ishte e paimagjinueshme”. Dhe me kë atëherë? Nuk ka gjasa që gjashtëdhjetë deputetët socialistë të jenë në gjendje të garantojnë mbijetesën e qeverisë pasi ajo t’u vihet në shqyrtim deputetëve. Tubimi Kombëtar i ekstremit të djathtë dhe ‘La France Insoumise’ e ekstremit të majtë kanë thënë tashmë se do të votojnë për të censuruar çdo qever , sepse të dyja tani duan të paktën zgjedhje të parakohshme për një Asamble të re dhe i parashikojnë zgjedhjet presidenciale si skenarin ideal.
Sa i përket republikanëve të krahut të djathtë, disa deputetë thonë se janë të hapur për dialog me socialistët, por udhëheqësi i tyre Bruno Retailleau ka përsëritur “vijën e kuqe” të partisë: kushdo që prek reformën e pensioneve nuk do të ketë mbështetjen e republikanëve .
Situata është surreale: edhe ata që do të preferonin të mos votonin dhe në vend të kësaj të formonin një qeveri që të paktën do të miratonte ligjin e buxhetit, po vendosin kushte të pashmangshme që e bëjnë këtë opsion të pamundur. Prandaj, ka një pritje të madhe për atë që Lecornu do të shpallë sonte, edhe pse ai vetë po vuan nga një humbje e konsiderueshme e besueshmërisë: arritja e tij e fundit politike ishte lista e ministrave për qeverinë e tij të re, e formuar të dielën në mbrëmje dhe e cila ‘vdiq’ të hënën në mëngjes./ Corriere della Sera
