Sapo mbërrij në ALER Hotel në zonën e Kanalit të Çukës, Sarandë, më përshëndet Nastya, fillimisht me “Dobro pozhalovat” dhe më pas “Mirë se vini”.
Nastya është një nga shumë vajza e djem të rinj, të cilët kanë ardhur nga Ukraina për të punuar në ALER Group. Prej disa kohësh, agjencia turistike ALER, bashkëpunon me shkollat e hoteleri-turizëm në Ukrainë. Studentët që janë në përfundim, vijnë në Shqipëri gjatë sezonit të verës dhe bëjnë praktikën. Por, njëkohësisht paguhen nga ALER Group, të cilët në fund i japin edhe një cerifikatë, e cila njihet nga shkolla.
“Prej pak kohësh unë jetoj në Kiev, ku edhe vazhdoj studimet për hoteleri-turizëm. Ishte mësuesja ime, e cila më propozoi për të bërë praktikën e shkollës në Shqipëri, e të punoja si kameriere në ALER Hotel. Për vendin tuaj dija shumë pak gjëra, ndaj edhe në fillim isha pak skeptike. Por, edhe pse është larg nga Ukraina e kulturat tona janë ndryshe, vendosa të vija, sepse doja shumë të njihja më tepër nga Vendi i Shqiponjave,” shprehet për dritare.net.
Nastya është vetëm 17 vjeç dhe Shqipëria është shteti i parë në të cilin ka udhëtuar nga Ukraina. Ndaj edhe emocioni për të ardhur këtu, ishte edhe më i madh.
“Unë nuk kam dal asnjëherë më parë nga Ukraina dhe të vija në një shtet të panjohur dhe larg vendit tim, më frikësonte , por njëkohësisht ishte edhe emocionuese. Kur isha në avion, përjetoja nga të gjitha ndjesitë, emocionin e të bërit diçka për herë të parë, dëshirën për të parë e njohur njerëz të rinj, por edhe mallin për familjen. Edhe pse prindërit e mi nuk jetojnë me mua, pasi janë në një qytet tjetër, përsëri takohemi shumë shpesh. Kurse tani që jam këtej, mundohem të flas sa më shume në telefon, gjithmonë pasi lirohem nga puna,” thotë për dritare.net Nastya, teksa sheh telefonin për të parë dhe sa orë i mbeten për të folur me prindërit.
Nastya ka ardhur në Shqipëri në muajin qershor, ku fillimisht punoi në ALER Hotel në Durrës, e më pas erdhi në Sarandë. Më thotë se jugu i pëlqen më shumë, sepse “plazhet janë një mrekulli e natyrës.”
“Shqipëria është një vend shumë i bukur, moti është shumë i ngrohtë dhe kjo më pëlqen shumë, sepse në Ukrainë është shumë më ftohtë. Ajo që më mrekullon më tepër është pamja, keni det dhe mal në të njëjtin vend.”
Edhe pse punën e nis herët dhe përfundon afër mbrëmjes, Nastya mundohet që çdo natë të vizitojë qytetin. I pëlqen të njihet me njerëzit, të vështrojë lëvizjet e tyre, si sillet një shqiptar, si ecën. Do të njohë çdo gjë nga shqiptarët dhe Shqipëria.
“Unë e nis punën në orën 6:30 dhe duke qenë se ne si staf qëndrojmë në apartament pranë hotelit, kjo më ndihmon shumë në mëngjes, pasi e kam pak problem zgjimin herët. Por, sapo vijmë këtu, vesh rrobat e punës dhe nis shërbimi i mëngjesit për klientët e hotelit. Dita kështu vazhdon, duke mikpritur klientë të rinj e duke i shërbyer atyre që janë me ne prej disa ditësh.
Kur përfundon puna, me vajzat e tjera të stafit shkojmë kryesisht në shëtitoren e qytetit, për tu qetësuar, por edhe për të parë. Më pëlqen shumë kjo pjesa, aq sa ndonjëherë ulem në stol dhe vetëm shoh. Ju shqiptarët, përveç mikpritës, të gatshëm për të ndihmuar dhe të qeshur, jeni edhe një popull i bukur, me shumë të rinj e të reja.
Gjatë shëtitjes shumë prej njerëzve na përshëndesin, sepse e kuptojnë që ne jemi të huaja. Ndonjëherë, ka pasur edhe djem të cilët na kanë ndaluar, ose na kanë ngacmuar. Por, asnjëherë nuk e kanë kaluar kufirin, edhe unë mundohem të ruaj distancën. Sepse jam ende e vogël, e nuk dua të krijoj një lidhje për momentin. Më shumë më pëlqen të krijoj miqësi, me djem e vajza.”
Edhe pse gjuhët e ndryshme, shpesh herë janë barrierë për të komunikuar, veçanërisht në këtë biznes, Nastya thotë për dritare.net, se ndjehet me fat që punon me një hotel, ku turistët janë më së shumti rusishtfolës. Të paktën, deri sa edhe ajo të mësojë shqipen.
“Duke qenë se klientët me tepër janë rusishtfolës, komunikimi nuk sjell asnjë problem. Por edhe me shqiptarët, unë tashmë jam mësuar .
Klientët shqiptarë janë më të mirë se klientët rus apo ukrainas, pasi këta të fundit, janë më shumë kërkues. Veçanërisht kur e shohin që kamerierja është ukrainase si ata, kërkojnë edhe më shumë.
Ndoshta, vij edhe vitin tjetër për të punuar në Shqipëri, e deri atëherë, me siguri që do ta kem mësuar më mirë gjuhën shqipe. Shpresoj vetëm që vitin tjetër, t’i kushtohet më tepër rëndësi pastërtisë së plazheve, pasi tani lënë pak për të dëshiruar. Dhe nuk është mirë që një vendi si Shqipëria, t’i cenohet gjithë kjo bukuri natyrore , për një gjë që rregullohet lehtë./dritare.net/ma.me
