Sot bëhen 17 vite nga ndërhyrja e NATO-s në Kosovë, ndërhyrje që çoi në përfundimin e një tjetër konflikti të përgjakshëm në Ballkan. Me 24 mars 1999 e deri më 10 qershor 1999, Aleanca Veri-Atlantike NATO me bombardime të përditshme ndaj infrastrukturës ushtarake serbe, me përkrahjen tokësore të UÇK-së, detyroi forcat serbe të Slobodan Miloshevicit, të nënshkruaj kapitullimin në Kumanovë.
Sulmet erdhën si rezultat i dështimit të bisedimeve të konferencës ndërkombëtare në Rambouillet dhe Paris. Pas 78 ditë sulmesh, bombardimet u ndërprenë më 10 qershor 1999, me miratimin e rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, duke vendosur kështu administratën e përkohshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara dhe duke fuqizuar praninë ushtarake të NATO-s në Kosovë, që do të njihet me emrin KFOR.
Miratimi i rezolutës pasoi nënshkrimin e Marrëveshjes Teknike të Kumanovës, e cila parashikonte tërheqjen e të gjitha forcave serbe ushtarake e policore serbe nga Kosova dhe zbarkimin e trupave ndërkombëtare të NATO-s në Kosovë. Në Kosovë, në kuadër të KFOR-it u vendosën rreth 50,000 ushtarë nga 36 vende të ndryshme të botës, nga të cilët 30.000 ishin nga vendet e NATO-s. Për udhëheqësit e Kosovës dhe qytetarët e saj, data 24 mars e vitit 1999 shënon një fillim të ri të historisë së Kosovës, që i hapi rrugën çlirimit dhe pavarësimit të saj. 17 vite më vonë, me një numër shumë të vogël, forcat paqeruajtëse të NATO-s vazhdojnë operimin e tyre nëpër Kosovë.
Bilanci
Bilanci i luftës në Kosovë mes ushtrisë serbe dhe kosovarëve është tejet tragjik. Nga kjo luftë u dëbuan 800.000 mijë shqiptarë dhe u vranë 15.000 persona, nga të cilët 2.400 luftëtarë të UÇK-së e të tjerët civilë. Gjatë luftës janë zhdukur rreth 5.000 njerëz, fati i shumicës prej tyre është zbardhur deri në vitin 2007, por i madh ka mbetur numri i rasteve të pasqaruara.
Në këtë periudhë kohore janë përdhunuar afër 20 mijë femra shqiptare dhe sipas një përllogaritje, gjatë periudhës kohore mars 1998 – qershor 1999, njësitë kriminale dhe artileria e rendë serbe kanë shkatërruar dhe djegur pjesërisht ose tërësisht rreth 1.100 vendbanime shqiptare, kanë plaçkitur, djegur e shkatërruar mbi 200.000 shtëpi, banesa, lokale afariste, punëtori zejtare, fabrika, shkolla, biblioteka, monumente kulturore-historike, objekte kulturore, shkencore, fetare etj. 
