Historia e tij është e denjë për filma. Ed Mitchell, një gazetar i njohur britanik, kapi majat, duke punuar për Reuters dhe BBC. Por, alkolli bëri që të binte në greminë.
Gjithçka nisi në moshën 16-vjeçare, kur provoi për herë të parë të pinte një birrë. Më pas, një kalvar i tërë vuajtjesh. Ai ka rrëfyer për herë të parë gjithë historinë tragjike, që i kushtoi shtrenjtë.
“Kur isha 22 vjeç fillova pun ate Rueters. Isha entuziast, në kulmin e moshës dhe natyrisht që jeta më dukej e bukur. Më pas kalova tek BBC. Abuzimi me alkoolin ishte kthyer në një problem. Aq sap o të mos pija ndonjë gotë, nuk dilja dot në TV. Pas 10 vjetësh në BBC, një gabim që bëra për shkak se kisha pirë, më kushtoi vendin e punës. Që atëherë nisi një jetë e vështirë për mua. Dua të them që në momentin e shkarkimit, merrja 90 mijë paund në vit. Kisha një shtëpi të mirë, grua, dy fëmijë, por që i humba të gjitha, pasi mbeta pa punë dhe nuk kisha më me çfarë t’i paguaja. Për disa vite përfundova duke fjetur nëpër shtëpitë e bamirësisë dhe më pas nëpër stolat e parqeve. Një mbrëmje Krishtlindjesh, kur isha në kulmin e mjerimit, më pikasi një gazetar, që më njohu. Ai më kërkoi të bënte një shkrim, për historinë time. Deri në ato momente më kishin harruar të gjithë dhe nuk e dinin se ekzistoja, me përjashtim të punonjësve të bamirësisë, që më jepnin ndonjë ushqim dhe veshje. Kjo, edhe pse kisha qenë një gazetar i njohur, që kisha intervistuar kryeministra, president e njerëzit më të rëndësishëm të botës. Edhe pse nuk më vinte mirë që të përfundoja në faqet e gazetave, si një histori dështimi, pranova të flisja dhe pasi rasti im u bë public, më kontaktuan për të botuar një libër dhe pak nga pak fillova t’i kthehesha normalitetit. Madje dhe u martova me një prej grave që më shërbente për bamirësi”, ka rrëfyer Mitchel gjatë një interviste, ndërsa tani, pas vitesh të tëra vuajtje për shkak të alkoolit, ka gjetur njëfarë qetësie dhe normaliteti.
Kam luftuar me alkoolin për më shumë se gjysmë shekulli. Ndonjëherë tha ai jam në majë, herë të tjera jam i shtrirë në shpinë, në kontrollin e tij. I rraskapitur edhe pse lufta vazhdon të rikthehem në ring.
“Nuk filloi si luftë. Përkundrazi – ishte dashuri në fillim shije. Ajo gllënjkë e parë e mushtit në moshën 16 vjeç u ndje menjëherë në rregull, duke mbushur trurin dhe gjymtyrët me ngrohtësi, eksitim dhe eufori. Shtë një ndjenjë që unë jam përpjekur ta marr përsëri që nga ajo kohë.
Unë u bëra e sigurt dhe e qetë me njerëzit e tjerë. Për një adoleshente introverte, kjo ishte e mrekullueshme.
Kohët e mira u lidhën aq ngushtë me pirjen, saqë koha argëtuese nuk mund të kishte pa të“, tha ai. /javanews
g.kosovari
