Edicioni i shtatë i Festivalit të Riteve u zhvillua për herë të parë në zonën historike të qytetit, në Ditën e Trashëgimisë Kulturore.
Rreth dhjetë grupe nga treva të ndryshme të Shqipërisë, por edhe nga Maqedonia e Veriut, Mali i Zi dhe diaspora, sollën rite, këngë e tradita të komuniteteve të tyre.
“Është një event i veçantë, sepse edhe vetë ritet janë vlera të veçanta të trashëgimisë kulturore. Ato përgjithësisht qëndrojnë të heshtura, por në gjirin e njerëzve të thjeshtë ato gjithmonë marrin kuptim dhe interpretohen nga të gjitha moshat”, u shpreh Engjellush Seriani, Drejtor i festivalit.
Në fokus të këtij edicioni ishin pikërisht ritet, një pjesë e trashëgimisë që në shumë zona është zbehur me kalimin e kohës. Përmes festivalit, ato rikthehen në vëmendjen e publikut dhe marrin mundësinë të përcillen te brezat e rinj.
“Këto kohët e fundit, ne po shikojmë që shumë familje po ripërtërijnë traditat dhe zakonet. Kjo po vihet re te përdorimi në masë i kostumeve popullore, pas një periudhe kohore kur ato shkuan drejt zhdukjes. Pothuajse në çdo familje, flas për zonën time, në krahina apo në fshatrat e Tiranës, po ruhen tradita nga më të ndryshmet”, tha Ilir Selfa, Drejtor i Ansamblit “Tirana”.
Por këtë herë, festivali nuk kishte vetëm publikun vendas. Turistët që vizitojnë Gjirokastrën u ndalën për të ndjekur shfaqjet dhe për të njohur nga afër ritmet e traditave shqiptare.
Interesimi i tyre është një tjetër dëshmi se trashëgimia kulturore mund të jetë pjesë e rëndësishme e përvojës turistike. Në një qytet ku historia është pjesë e përditshmërisë, këto rite i japin jetë edhe një herë kujtesës së komuniteteve.
Festivali i Gjirokastrës mbylli kështu një tjetër edicion, duke sjellë në skenë jo vetëm folklorin, por edhe histori, zakone dhe mënyra jetese që rrezikojnë të humbasin nëse nuk përcillen te brezat e rinj.
