Banka Qendrore e SHBA-ve (Fed) do të ketë dritën jeshile për një lidership të ri nga nesër, e mërkurë, 29 prill. Fakti që senatori republikan Thom Tillis thirri mbrëmë vonë votimin për të miratuar që të mërkurën Kevin Warsh në krye të Fed nuk është vetëm një hap teknik.
Ka edhe një episod absurd, ku Jerome Powell, i paraqitur si një nga njerëzit më të ndershëm në sistemin financiar, u vu nën akuza nga Donald Trump, ndoshta presidenti më i diskutueshëm në historinë amerikane, thjesht sepse nuk pranonte të ulte normat e interesit.
Lajmi i djeshëm dhe ai i së dielës, për tërheqjen e Departamentit të Drejtësisë nga çështja kundër Powell, është edhe më tronditës sepse deri pak ditë më parë Presidenti Trump kishte rifilluar sulmet e ashpra ndaj kreut të Fed, duke sfiduar një gjykatës që i kishte cilësuar akuzat e Shtëpisë së Bardhë ndaj Powell si “politike”.
Kësaj i shtohej qëndrimi shumë i fortë i senatorit nga Karolina e Veriut, Tillis. Ai kishte paralajmëruar Trump se nuk do të thërriste votimin për Warsh në komisionin e tij bankar derisa procedimi ndaj Powell të mbyllej.
Tillis është një nga të paktët senatorë republikanë që i ka bërë ballë Trump. Dhe në këtë rast këmbëngulja e tij fitoi. Akuzat kundër Powell dhe kundër autonomisë së Fed ishin aq të ashpra sa krijuan një boshllëk politik rreth Trump.
Senatorë të tjerë republikanë iu bashkuan Tillis dhe mbështetën linjën e tij në favor të Powell dhe të pavarësisë së Fed, duke i dhënë sërish energji një Kongresi gjithnjë e më të dobësuar nga personaliteti i fortë i Trump, por edhe nga kërcënimet e tij për të mos mbështetur këtë apo atë kandidat, nëse nuk përputheshin me linjën e tij politike. Tillis kishte njoftuar gjithashtu se do të tërhiqej janarin e ardhshëm, në fund të mandatit, dhe për këtë arsye nuk ishte as i shantazhueshëm nga Shtëpia e Bardhë.
Në fund, kur Trump kuptoi se rrezikonte të mbetej pa një president të Fed më 15 maj, kur përfundon mandati i Powell, vendosi të tërhiqej. Pikërisht atëherë Janine Pirro, prokurorja speciale e Uashingtonit, njoftoi zyrtarisht mbylljen e çështjes. Ajo shtoi se do të mbante sytë dhe veshët hapur nëse do të dilnin dyshime të tjera ndaj Powell. Por për Tillis, i cili kishte folur me Pirro për t’u siguruar për qëllimet e saj, loja ishte mbyllur: ai deklaroi se ishte i kënaqur dhe se do të votonte vetë për Warsh.
Mbetet një pikëpyetje mbi atë që do të bëjë Jerome Powell. Nëse më 15 maj përfundon mandati i tij si president i Fed, ai si anëtar i bordit do të qëndrojë deri në vitin 2028 dhe mund të mbetet në Fed edhe dy vjet të tjera, duke qenë një kundërshtar i vazhdueshëm për Trump. Alternativa tjetër, sigurisht tërheqëse pas dy mandateve të lodhshme në krye të bankës qendrore, është kalimi në sektorin privat.
Një pikëpyetje tjetër lind mbi atë që do të bëjë Warsh në lidhje me normat e interesit, tani që inflacioni po rritet sërish për shkak të bllokimit të Ngushticës së Hormuzit dhe luftës në Iran. Takimi i parë i Komitetit Monetar (FOMC) për normat do të jetë në qershor dhe në atë rast Warsh do të luajë një rol kyç për besueshmërinë e tij, a do t’i ulë normat siç i ka premtuar Trump? Apo do të gjykojë, i mbështetur në autonominë e tij institucionale, se është më mirë të presë?
Ne e dimë tezën e tij. Niveli i normave duhet të marrë parasysh ndikimin e inteligjencës artificiale në ekonomi dhe në punësim. Dhe fakti që Meta pak ditë më parë njoftoi largimin nga puna të 10,000 punonjësve shkon në këtë drejtim. Por nëse gabon zgjedhjen, do të humbasë besimin e tregjeve, pasurinë më të çmuar për çdo bankier qendror kudo në botë.
Artikull i marrë nga Corriere Della Sera
