Nga ARTUR AJAZI
Ç’po ndodh me ne, që edhe pas 113 vitesh nga shpallja e Pavaresisë, sërish kemi pengesa për të bërë shtet me ligje. Shtet me Kushtetutë, me Kodin Penal, me rregulla dhe administrate të arsimuar dhe qyteteruar. Ç’po ndodh me ne, edhe pas 113 vitesh, po i vëmë molotovin dhe stërkëmbësa qeverisjes, shtetit, kryeministrit, presidentit, gjykatave, prokurorisë, nuk duam dhe përgojojmë ambasadorët, i sulemi gjërave të bukura, investimeve, bëjmë pis shokun, mikun, të afërmin, vetëm për interesa krejt personale.
Edhe Ismail Qemalin kështu e penguan, kështu ju sulën, derisa e helmuan, e hoqën qafe, jo të huajt, por shqiptarët. Nuk donin zhvillimin, nuk donin shtetin e tyre, nuk donin kryeministrin e tyre, nuk donin shkëputjen nga Perandoria Osmane, donin të rrinin ashtu siç ishin, pocaqi dhe me bajraktarë. Kemi 113, që shajmë, ofendojmë, denigrojmë, spërkasim me pështyma dhe molotovë gjithçka shqiptare, të bukur, tradicionale, nuk duam askënd që na qeveris, edhe pse ka fituar majën e pushtetit me vota të lira. Mos ndoshta jemi të qepur dhe të prerë vetëm për diktaturë ?
Kjo pasi Enver Hoxha nuk kishte si ta mbante ndryshe veçse me diktaturë, nuk kishte si ti mbyllte ndryshe gojën edhe antishqiptareve veçse me diktaturë. Ne kemi humbur sensin e jetës, nuk duam asgjë dhe asnjë që është shqiptar. Helmojmë gjithçka ndertohet, gjithçka rinohet, shpifim dhe baltosim njeriun e punës, për zanatin, profesionin, dhe pronën e tjetrit. Sapo shohim se dikush nis dhe ujdis punëra të mira, i sulemi si shqiponja ta shqyejmë. Sapo nis dikush ta qeverisë siç duhet fshatin, qytetin, shtetin, ne e bëjmë pis, e shajmë e sikterrisim. Sali Berisha mbetet unikal në llojin e tij. Ka 35 vjet që nëpërkëmb shtetin, flamurin, dinjitetin, seriozitetin e përkushtimin e shqiptareve.
Ka 35 vjet që pengon dhe i vë “shkopinj nën rrota” qeverive që punojnë, dhe çdo kryeministri që tenton të bëjë shtetin me ligje. Ai shkel ligjet, dhunon Kushtetutën institucionet, shpif dhe akuzon këdo, që e sheh si progresist. Ai nuk e do zhvillimin, nuk e do rendin, qetësinë, ai nuk e do, por e lufton shtetin, zbatimin e ligjit, pasi ka partner të keqen. I tillë ka qenë edhe Esad Pashai, që ishte gati të digjte gjithë dynjanë për interesat e tij. Ai nuk ngurron të pengojë me çdo mjet antiligjor, qeverinë kundershtare të punojë, të investojë, të ndertojë, të integrojë vendin në Europën aq të ëndërruar, nga rilindasit tanë, dhe vetë Babai i Pavarësisë Ismail Qemali. Gjithmonë Shqipëria ka patur edepsizët e saj, të shiturit e saj, mercenarët e saj, që e kanë penguar dhe luftuar zhvillimin e vendit, për interesat e tyre krejt personale.
