Drejtorët e 20 institucioneve të vuajtjes së dënimit në vendin tonë sot përzgjidhen pa konkurs dhe përmes një procesi të mbyllur. Deri disa vite më parë, emërimi i tyre bëhej përmes një gare, por kjo mënyrë nuk u aplikua më pas. Aktualisht, përzgjedhja kryhet nga Drejtori i Përgjithshëm i Burgjeve, i cili propozon emrin te Ministri i Drejtësisë.
Problemi kryesor mbetet mungesa e kritereve specifike. Për të drejtuar një burg kërkohen pothuajse të njëjtat kushte si për një nëpunës të zakonshëm të administratës publike. Pra, mjafton të kesh përfunduar arsimin e lartë dhe të mos jesh i dënuar më parë, apo në proces hetimi ose gjykimi, për të drejtuar një institucion të vuajtjes së dënimit.
Sot, lista e drejtorëve të burgjeve përbëhet nga emra që në të shkuarën e tyre nuk i kanë shërbyer domosdoshmërisht sistemit penitenciar. Disa prej tyre kanë qenë pjesë e radhëve të Policisë së Shtetit, Agjencisë Shtetërore të Kadastrës apo edhe të politikës. Nuk kërkohet përvojë në sistem dhe as aftësi të posaçme drejtuese.
I tillë ishte edhe rasti i ish-drejtorit të burgut të Durrësit, Indrit Cërloj, i arrestuar për “shpërdorim detyre” pas arratisjes së të paraburgosurit Altin Ndoci. Cërloj qëndroi vetëm disa muaj në këtë detyrë, ndërsa më herët kishte mbajtur pozicionin e nënkryetarit të Autoritetit Portual të Durrësit.
Në një sistem kaq të ndjeshëm, kjo mënyrë përzgjedhjeje nuk garanton profesionalizëm. Ndaj, sot më shumë se kurrë, ka ardhur koha për rikthimin e meritës dhe vlerësimit real. Një qasje e tillë jo vetëm do të sillte më shumë siguri në drejtimin e institucioneve të vuajtjes së dënimit, por do të ulte edhe mundësinë e përsëritjes së ngjarjeve të rënda, si vrasja e Arben Lleshit në burgun e Peqinit në vitin 2023, apo arratisje si ajo e ndodhur pak ditë më parë në Durrës, nga Altin Ndoci.
