Nga Mitro Çela
Profesori im i letërsisë në gjimnazin “ Çajupi” ishte shkrimtari Filip Ndocaj.
Burrë i madh. Flokët si shkarpë.
Në dimër vishte një pardesy ngjyrë kremi.
Të dalë boje.
Liberal.
Lejonte pak zhurmë në klasë.
Bënte batuta me nxënësit.
Hapi derën me dorë. E mbylli me “finte”, me këmbë.
Lëshoi mbi tavolinë fletoret e hartimit.
-Mitro Çela! Me shkrimin si këmbë pule, vetëm shkrimtar nuk bëhesh!
-Çlirim! ( Qatipi- djalë i Adnan Qatipit dhe vëllai i gazetares Ariana Qatipi) Me sa duket, libri i fundit që ke lexuar, ka qënë abetarja!
-Lad Bineri! Pa mësuar të shkruash hartim, nuk bëhesh diplomat.
(Ladi kishte hapur fjalën se do bëhej diplomat.
Në fakt u bë jurist me emër.)
-Pak humor na bën mirë.-tha profesori.
-Sot, secili nga ju, do të na tregojë për familjen. Ta nisi Çlirimi.
-Babai im. Adnan Qatipi ka lindur në Selanik!
-Ou!-Tha Ladi. -Po të kishte lindur babai në Selanik, ti do jetoje në Stamboll!
-Ndaj ne të themi, hip këtu të shohësh Stambollin.-Qesh profesori.- Por vazhdo tregimin.
-Gjyshi ishte nga Dibra. Hasmëri me sërbët.
Erdhën në Tiranë. Nuk i la të qetë serbi.
Në vitin 1925 vendosi të arratisen në Stamboll.
Rruga i binte nga Selaniku. Gjyshja ishte me barrë.
U prish moti. Shi. Dëborë. Kallkan. Lindi babai.
Gjyshi anulloi Stambollin dhe u kthye në Tiranë.
-Kur u rrit, çfarë bënte babai?
-Vriste me kobure armiqtë e popullit!
-Po na tregon përralla?
-Jo profesor. 18 vjeç doli partizan. Shok me Lym Ketën.
Ditën në kodrat e Pezës. Natën zbrisnin në qytet.
Bënin antentate. Ka vrare 5 italianë e dy gjermanë!
-Pse nuk thua, babai ka qënë kauboi? – Bëri ironi profesori.
-Pas luftës babai u bë oficer. Pastaj shkoi në Bashkimin Sovjetik.
Student në Akademinë Ushtarake.
Mori diplomën për tankist dhe një nuse ruse.
-Mamanë e paske ruse?!
Prandaj i ke flokët të verdha. Merre fjalën Mitro.
-Babai im ka qënë në Francë.
-Shiko shiko! Çlirimi me mama ruse. Ti me mama franceze.
-Jo profesor. Babai im nuk shkoi në Francë për të bërë shkollë.
Shkoi për të punuar. U fut në një minierë qymyri.
Punë e rëndë. U sëmur dhe u kthye në Përmet.
-Edhe unë kam qënë në Itali. Bëra shkollë. Nuk gjeta nuse italiane. U “martova” me një shkollë në Pukë. Kisha shok Migjenin…
Shënim.
Adnan Qatipi. Komandant në reparte takiste.
Mori gradën kolonel. Në vitin 1967 i takonte “ ylli i gjeneralit”.
Nuk e mori: Ndodhi marrëzia: Në ushtri u hoqën gradat.
Në viti 1974 erdhi marëzia e dytë:
U zbulua grupi armiqësor “kasta ushtarake”.
Beqir Balluku u pushkatua. Adnan Qatipin e përjashtuan nga ushtria.
Punoi në fermë.
Në vitin 1992 formoi dhe drejtoi veteranët e luftës.
Vdiq në vitin 2011.
