Nga Drini Kuqo*
Diskutimet maratonë të ditës së martë nuk kanë sjellë asgjë të re. Data e zgjedhjeve vazhdon të jetë 18 qershori, ashtu siç vazhdon të jetë e fortë edhe vendosmëria e Partisë Demokratike për të sajuar çdo alibi të mundshme për të mos votuar vetingun.
Diskutimet e djeshme midis Ramës dhe Bashës u përqendruan rreth paketës MekAllister, e cila në momentin kur u paraqit parashikonte mundësinë e shtyrjes së zgjedhjeve në korrik, zëvendësimin e katër ministrave me figura teknike, ndryshime në strukturën e Policisë së Shtetit, kalimin e kreut të KQZ-së tek PD, ndryshime të kodit zgjedhor dhe propozimin e Avokatit të Popullit nga opozita.
Megjithatë, ndërsa Kryeministri pranoi që në momentin e paraqitjes këtë platformë, opozita, e cila fillimisht e hodhi poshtë po negocion së fundmi për të përfituar edhe më shumë, duke futur si pjesë të paketës edhe shtyrjen e zgjedhjeve me 6-12 muaj dhe votimin elektronik, një kusht i cili automatikisht nënkupton shtyrje për të përgatitur infrastrukturën e nevojshme.
Me kërkesat e saj, PD vazhdon t’i “bjerë murit me kokë”, duke zgjedhur rrugën e konfliktit dhe jo atë të kompromisit. Vendosja e kushteve të pamundura për t’u plotësuar është kthyer në një taktikë që PD e ka perfeksionuar gjatë këtyre tre muajve, për të krijuar një alibi për mosvotimin e vetingut, një formë për t’u justifikuar përballë votuesve të vetë. E vërteta është se lidershipi i demokratëve e ka pasur të qartë që në fillim se nuk do të futej në zgjedhje.
Në këtë situatë, tashmë shtyrja e zgjedhjeve nuk është më opsion. Nuk është më një opsion sepse gjatë tre muajve, PD refuzoi paketën MekAllister, paketën e propozuar nga Edi Rama, shpërfillimi tentativat e udhëhequr nga Merkeli, nga Brukseli, nga dyshja Flekenshtain-MekAllister, nga Hahn dhe përpjekjet për zgjidhje që kanë ardhur disa herë nga Uashingtoni, përmes ambasadorit Lu apo të dërguarve të posaçëm të Departamentit të Shtetit.
Ndërkombëtarët, të cilët shqyhen për gjuhën diplomatike dhe për dëshirën për të ruajtur një barazpeshë midis palëve, janë lodhur me alibitë e PD-së për të mos pranuar asnjë propozim dhe tashmë kanë bërë të qartë se zgjedhjet do të njihen edhe nëse demokratët nuk do të marrin pjesë.
Shtyrja e zgjedhjeve sot, do të ishte jo vetëm e padrejtë ndaj palëve që kanë nisur përgatitjet për votën e 18 qershorit, por do të ishte edhe jo Kushtetuese. Neni 66 i Kushtetutës thotë shprehimisht se zgjedhjet mund të shtyhen vetëm në rast lufte. Aq i ngurtë është ky nen, sa që nuk parashikohet shtyrja as për fatkeqësi natyrore apo eventualitete të tjera.
Megjithatë, ka edhe diçka edhe më të rëndësishme se parimet ligjore… ajo është logjika. Kanë kaluar tre muaj nga vendosja e çadrës, PD ka marrë njëra pas tjetrës lëshime të pafundme, por ajo vazhdon të mbetet e ngujuar në sheshin qëndror të kryeqytetit. Nuk mund të vazhdohet përjetësisht kështu. Vendi ka nevojë të rikthehet tek normaliteti, duke nisur nga miratimi i vetingut, i vetmi kusht i mbetur për të hapur bisedimet e anëtarësimit me Bashkimin Europian. Çadra nuk mund të kthehet në një instalacion të pashkulshëm nga bulevardi kryesor i Shqipërisë. E gjithë kjo histori duhet të marrë dhe fundi është 18 qershori. Askush nuk ka më të drejtën ta shtyjë! /lexo.al
