Regjimi detar në Detin Egje është vendosur nga Fuqitë e Mëdha në vitin 1936, duke detyruar Greqinë, që gjerësinë e detit territorial të shpallur në vitin 1930 prej 10 milje detare, ta modifikojë në 6 milje detare. Por, pavarësisht kësaj, Greqia ruajti gjerësinë e hapësirës ajrore 10 milje detare. Në bazë të UNCLOS 1982 neni 2, kufijtë e hapësirës ajrore përcaktohen nga kufijtë e hapësirës detare. Në këto rrethana, gjerësia prej 4 milje detare e hapësirës ajrore greke, jashtë detit territorial, për Greqinë është hapësirë kombëtare, ndërsa për Turqinë dhe fuqitë detare është hapësirë ajrore ndërkombëtare. SHBA-të nuk e njohin pretendimin e tepruar territorial ajrore të Greqisë. SHBA-të dhe fuqitë e tjera detare i njohin si Turqisë, edhe Greqisë gjerësinë e detit territorial prej 6 milje detare. SHBA-të kanë protestuar ndaj pretendimit prej 4 milje detare të hapësirës ajrore të Greqisë në vitin 1983, 1984 dhe 1985, dhe kanë zhvilluar operacione deklarimi në vitin 1983 dhe 1984 (fluturime ajrore). Po ashtu, Turqia nuk e ka njohur pretendimin territorial ajror të Greqisë prej 10 milje detare dhe prej vitesh kjo ka shkaktuar incidente midis forcave ajrore të të dyja vendeve.
Greqia ka ratifikuar UNCLOS 1982 me Ligjin 2321 në vitin 1995. Gjatë depozitimit të instrumentit në OKB, Greqia ka deklaruar se në përputhje me UNCLOS 1982 “gëzon të drejtën të zgjerojë gjerësinë detit territorial deri 12 milje detare, në çdo kohë që ajo do vendosë ta bëjë këtë”. Kjo deklaratë është një tentativë e Greqisë për destabilizimin e regjimit detar në Detin Egje, regjim i cili është stabilizuar nga viti 1936 dhe garanton lundrimin e lirë në këtë det jo sipas regjimit të kalimit paqësor. Çdo zgjerim i gjerësisë së detit territorial të Greqisë, për Turqinë do të konsiderohej një situatë e papranueshme dhe një veprim i tillë do të shkaktonte “casus belli”. Sipas faqes zyrtare të Ministrisë së Jashtme të Greqisë, “më 8 qershor 1995, Asambleja Kombëtare e Turqisë miratoi një rezolutë, e cila autorizonte Qeverinë e Turqisë të ndërmerrte të gjitha hapat e nevojshme, duke përfshirë edhe ato ushtarake”, në rast se Greqia do të zgjeronte gjerësinë e detit territorial në 12 milje detare.
Me regjimin juridik aktual në Detin Egje, deti territorial i Greqisë përbën 43.5% të tij, ndërsa deti territorial i Turqisë 7,5% dhe deti ndërkombëtar 49%. Nëse detet territoriale të të dyja vendeve do të shtriheshin në 12 milje detare, Greqia do të zgjerohej në 71,5%, Turqia 8,7% dhe deti ndërkombëtar do të tkurrej në 19,2%. Zgjerimi i gjerësisë së detit territorial të Greqisë dhe Turqisë në Detin Egje deri në 12 milje detare nuk është në interes të fuqive të mëdha detare, pasi kjo do të ndikonte ndjeshëm në kufizimin e lirisë së lundrimit në detin ndërkombëtar në këtë rajon dhe në raportet midis dy shteteve.
Marrë nga shkrimi me autor Artur Meçollari, me titull
“Më 15 prill 2010 u shpall vendimi i Gjykatës Kushtetuese për Marrëveshjen e Detit”
