Në 28 janar, në ditën e 90-vjetorit të lindjes së Ismail Kadaresë, në Tiranë u përurua shtatorja e shkrimtarit të njohur, vepër e skulptorit Henri Mimani, i cili e solli këtë vepër në nder të trashëgimisë letrare dhe intelektuale të shkrimtarit. Ceremonia, e cila u drejtua nga mjeku Skënder Brataj nxiti një debat publik mes botuesit të Kadaresë, Bujar Hudhri, dhe Bratajt.
Hudhri u ndal te momenti i ceremonisë dhe veçanërisht te një deklaratë e bërë nga Brataj, sipas së cilës Kadareja kishte lënë amanetin: “Më mbroni kur të mos jem”. Hudhri shpreh dyshime për këtë formulim dhe e interpreton më shumë si metaforë.
“Ndërsa dëgjova këtë kinse amanet, vetiu në kokë më erdhi mendimi se, pikërisht në mesnatën e diktaturës, kur të ikte koka, Kadareja kishte guxuar të ishte aq trim sa të shkruante dhe të arrinte të botonte ‘Pallatin e ëndrrave’. Dhe ishte krejt i vetëm, i pambrojtur. Talentin dhe veprën e tij e ktheu në pjesë të trashëgimisë botërore.”
Deklaratat e Hudhrit nxitën reagimin e doktor Skënder Bratajt. I ftuar në “Living Day” në Vizion Plus nën moderimin e Brunilda, Brataj sqaroi se roli i tij gjatë ceremonisë ishte thjesht organizativ dhe se deklarata e tij u interpretua gabim.
“Duke qenë se ishte një gjë private e bërë nga miqtë e tij dhe listën e miqve e bëri vetë familja, ne për mos ta bërë të ndihej keq, thamë ‘nuk po përmendim as kush financoi, as çfarë bëri, as çfarë nuk bëri’, por thamë që botuesit i takon që të jetë. Duke qenë se askush nuk donte të fliste, ma lanë si detyrë mua. Unë përgatita një material dhe thamë ‘meqë botuesi po vjen, le të flasë, të thotë çfarë të dojë.’ U njoftua dy ditë para që do të fliste, nuk u njoftua në moment. Të nesërmen shoh artikullin që kinse unë kisha thënë që më la Kadareja amanet. Kadareja nuk ia la doktor Bratajt, ia la intelektualëve shqiptarë. Lufta kundër figurave kombëtare ka filluar që në vitet 2000.”
