Nga Hameed Orayzi- Ashraf 3*
Të martën në mëngjes, më 30 dhjetor 2025, protestat dhe kryengritjet popullore hynë në ditën e tretë, duke u zgjeruar dhe përfshirë studentë nga universitete të ndryshme në Teheran dhe në shumë qytete të tjera. Tregtarë dhe dyqanxhinj në zona të ndryshme të Teheranit — përfshirë pazarin e argjendarëve, Saray-e Melli, Seyed Esmail, Bein-ol-Haramein, Souresrafil, Amin Hozour, Jafari, Pachenar, si dhe në rrugën Sabounian në tregun e Shush-it, Ahangaran, Jelokhan, Hamamchal, Molavi dhe Bani Hashem — mbyllën dyqanet e tyre. Protestuesit u mblodhën në tregun e hekurit të Teheranit (Shadabad). Njësia Speciale sulmoi protestuesit me gaz lotsjellës në sheshet Shush dhe Javadieh të Teheranit. Forcat represive ishin në gjendje gatishmërie të plotë dhe të pranishme masivisht në rrugë, por nuk arritën të pengonin grumbullimin e protestuesve.
Njëkohësisht, greva u përhap në qytete të tjera, përfshirë Shirazin, Isfahanin (Sheshi Naqsh-e Jahan), Kermanshahun (Rruga Mossadegh), Mashhadin (Rruga Saadi), Ahvazin, Yazdin, Karajin, Malardin, Pardisin, Hamedanin, Qeshmin, Zanjanin dhe Tabrizin (shoferët e BRT-së). Kjo ndodhi në një kohë kur forcat represive — përfshirë Gardën Revolucionare Islamike (IRGC), Forcën e Sigurisë Shtetërore (SSF), Ministrinë e Inteligjencës dhe agjentë civilë — ishin në gatishmëri të plotë dhe të dislokuara gjerësisht në shumë zona.
Studentë nga Universiteti i Teheranit, Universiteti i Teknologjisë Sharif, Universiteti Khajeh Nasir Toosi, Universiteti Kombëtar (Beheshti), Universiteti Amirkabir, Universiteti i Shkencës dhe Teknologjisë, Universiteti Tabataba’i, Universiteti i Shkencës dhe Kulturës, Universiteti i Teknologjisë së Isfahanit dhe Universiteti i Yazdit iu bashkuan kryengritjes së pazarit, duke organizuar marshime dhe protesta dhe duke brohoritur parulla si: “Vdekje diktatorit”, “Studenti vdes por nuk pranon poshtërim”, “Ka kaq shumë vite krime, vdekje kësaj Velayati (kujdestarie)”, dhe “Mos kini frikë, mos kini frikë, ne jemi të gjithë bashkë”. Në Universitetin Kombëtar dhe në Khajeh Nasir, studentët u përballën me forcat e Basij-it dhe agjentët civilë, duke thirrur “Pa nder, pa nder”.
Në Teheran, demonstratat në rrugën Mellat dhe në sheshet Shush dhe Javadieh çuan në përplasje me forcat represive. Oficerët e Njësisë Speciale përdorën gaz lotsjellës për të shpërndarë turmat, por të rinjtë dhe banorët sfidues rezistuan dhe vazhduan protestat.
Regjimi klerikal u përpoq të pengonte grumbullimin e protestuesve duke dislokuar gjerësisht forcat e SSF-së dhe agjentë civilë në rrugët Ferdowsi, Valiasr dhe Sattar Khan dhe rreth pazarit, por dështoi. Në qytete të tjera, përfshirë Karajin dhe Mashhadin, forcat e sigurisë janë dislokuara gjerësisht në zonat kryesore të qytetit.
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit, e përshkroi kryengritjen e tregtarëve të pazarit dhe segmenteve të tjera të popullsisë si pasqyrim të zemërimit të dhjetëra milionë iranianëve, të lodhur nga rënia e shpejtë e monedhës së vendit, inflacioni galopant, recesioni i paprecedentë dhe diskriminimi e korrupsioni sistematik qeveritar. Ajo shtoi se parullat e tyre synojnë rrënjën e problemit — sistemin e Velayat-e Faqih (klerikal) — dhe tregojnë zgjidhjen: rezistencën dhe kryengritjen.
Ajo shtoi se: Kjo kryengritje pasqyron zemërimin e dhjetëra milionë iranianëve të lodhur nga shtypja e mullahëve; parullat e tyre godasin rrënjën e problemit — sistemin e Velayat-e Faqih — dhe tregojnë zgjidhjen: rezistencën dhe kryengritjen.
* https://www.ncr-iran.org/en
